ABD’li fotoğrafçı Kevin Bubriski’nin “Look into My Eyes: Nuevomexicanos por Vida, 81-83” başlıklı serisi, 1981-1983 yılları ortasında kuzey New Mexico civarındaki Latin Amerika kültürü hakkında merak uyandıran ve ziyadesiyle estetik fotoğraflardan oluşuyor.
Bubriski, 1981’de 28 yaşında genç bir fotoğrafçı olarak Santa Fe’ye sinema okumak için taşındığı sırada dikkat cazibeli bir ana şahit olur. Kavurucu sıcağa aldırmadan, omzunda devasa bir haç taşıyarak yürüyen yarı çıplak bir adam görür. Santa Fe’den Chimayo’ya uzanan yaklaşık 45 kilometrelik bir yürüyüş planlayan bu yabancının neden tek başına yürüdüğünü ise daha sonra öğrenir. Sonraki gün Katolikler tarafından “Kutsal Cuma” (Good Friday) diye anılan gündür ve on binlerce insan Chimayo’daki 200 yıllık kutsal şapele gidebilmek için yollara dökülecektir. Sıkışacak trafiğin ortasında kalmamak için bir gece evvelce yola çıkan bu adam Bubriski’nin dikkatini çeker. Bölgede çektiği bu birinci siyah beyaz fotoğraftaki adam, “Hispano Nuevomexicanos” diye anılan Latin Amerikalıların hayatlarına dair merak uyandıracak nitelikte bir motivasyona sahiptir.
Bubriski’nin devamında çektiği fotoğraflar ise kentin sade manzarasının ardındaki kültürel zenginliğe dair çok sayıda ipucu veriyor. Bölge halkının dini merasimler, kutlamalar ve eyalet şenlikleriyle dolup taşan hayatını, günlük yaşantılarının etrafında belgeleyerek jenerasyonlar uzunluğu devam eden ritüellerin değişik yanlarını sunuyor.
Bubriski, üniversiteyi bitirmesinin akabinde Nepal’de evvel barış gönüllüsü sonra da belgesel fotoğrafçı ve araştırmacı olarak çalıştı. Bu müddette orada yaşayan yerlilerin kuvvetli ömürlerini husus alan bir belgesel sinema çekmeye karar verdi ve Santa Fe’deki Antropoloji Sinema Merkezi’nde sinema direktörlüğü okumak için gitti. Kimse ona bu türlü bir etraftan ve kültürden bahsetmemişti. Direktörlük okuduğu o iki yıl boyunca mahallî bir gazetede fotoğrafçı olarak çalıştı ve Albuquerque’den Chimayo’ya çabucak her merasim ve şenliğe istekli olarak katıldı. Yıllar sonra de çektiği fotoğrafları derleyerek New Mexico’nun gizemli ve büyüleyici kültürüne dair bu belgesel çalışmayı ortaya çıkardı.
Araba gösterileri, şenlikler, merasimler etrafında günlük yaşama dair anlar sunan fotoğraflar gizlice çekilmiş snapshot’lardan meydana gelmiyor. Lakin birtakım fotoğrafların insanların mahremiyet alanlarından çıktığı aşikar: San Gabriel Parkı’nın etrafında takılan ve eski sedan otomobillerine binip etrafa hava atan ergenler, uyuşturucu bağımlıları, yakın arkadaşlar ve aşıklar…
Eğer belgesel fotoğrafçıdan hususla ve etrafındaki beşerlerle fazlaca vakit geçirmesi bekleniyorsa Bubriski’nin bunu gereğince yaptığını söyleyebiliriz. Belgesel fotoğrafların başarısı fotoğrafçıya duyulan inanç ile direkt bağlantılı. Bubriski’nin fotoğraflarında beşerler kameraya bakıyor. Fotoğrafların aktardığı gerçeklik ve samimiyet hisleri, insanların Bubriski ile kurdukları duygusal yakınlığın bir sonucu.
Geçen onca yıldan sonra, gelişen teknoloji, toplumsal medyanın varlığı ve kentleşme siyasetleri kentlerle bir arada insanları ve kültürleri de etkiliyor. Geçtiğimiz ay yine Santa Fe ve Albuquerque’ye giden Bubriski beklediğinden daha az bir değişimle karşılaşmış. Konuştuğu insanların dış görünümleri ne kadar değişmiş olsa da birbirlerine gösterdikleri şefkat hiç eksilmemiş, ortalarındaki bağ hiç bozulmamış.
Bubriski, son ziyaretinde bir sabah Albuquerque’de kahvaltı ettiği mekânın ailelerle, her yaştan çiftlerle ve “aşırı arkadaş canlısı çalışanlarla” dolu olduğundan kelam ediyor: “Onlara kitabımın bir kopyasını verdim. Kitap, yorucu işlerine kısa bir mola verebilmeleri için bir mazeret olduğundan bana minnettar oldular. Bu sadece küçük bir adımdı, fakat hissettikleri gurur ve birliktelik duygusu aşikardı.”
Kaynak: Lens, The New York Times
