Her başarılı kümenin bir oyun kurucusu vardır. Kimi kümelerde bu durum aşikar olsa da, kimilerinde hiç fark edilmez bile. The xx örneği mevzubahis olduğunda, kümenin üçte biri Jamie Smith nam-ı başka Jamie xx’in birinci solo albümüyle bu durum gün yüzüne çıkıyor.
Henüz 20’li yaşlarının başındayken satışlarıyla platinum kategorisine yükselen, Mercury kazanan Londralı bir kümenin biraz utangaç biraz içine kapanık yapım amiri Jamie xx, The xx ile iki albüm yayımladıktan, Drake, Alicia Keys üzere birçok R&B yıldızının prodüktörlüğünü üstlendikten ve Florence and the Machine, Adele, Nosaj Thing üzere isimlere tadı damağımızda kalan remiksler yaptıktan sonra büsbütün kendisine ilişkin birinci solo albümünü hazırlaması gerektiğine kanaat getirdi, ve görünen o ki, bundan ziyadesiyle büyük bir haz alıyor. 10’lu yaşlarından beri Londra’da o bar senin bu bar benim gezmesine karşın hayli sessiz sakin, epey utangaç bir karaktere sahip olan Jamie Smith’in baş yapan unsurlarla de ortası yeterli değil. Birçok hip-hop sanatkarıyla çalışan Jamie, hip-hop yapmanın çok güç olduğunu zira daima ot içmek gerektiğini söylüyor, halbuki ot onda yalnızca hastalanıp yataklara düşme ve ahenge isteği uyandırıyor.
Böylesine içe dönük ve tabiri caizse dünyevi zevklere düşkün olmayan bir müzisyenin bu kadar atmosferik ve çağdaş elektronik müziğin istikametini değiştirecek özgünlükte işler çıkarıyor olması ise müziğin kutsallığına tekrar inancımızı güçlendiren bir durum. İki amcasının da DJ olması sebebiyle bütün çocukluğunu barlarda geçiren, 2010’lara girerken hiç de “rockstar” üzere olmayan bir kümeyle orijinal bir sound inşa eden, şimdi 26 yaşındayken Caribou ve Four Tet’in toplamı beygir gücünü üzerinde toplayan Jamie Smith, In Colour ismini verdiği birinci albümüyle yılın en düzgünleri ortasına girmeyi bir kenara bırakın, elektronik müzik tarihinin köşe taşlarından biri olmayı da garanti altına aldı. Bu iddaayı lisana getirme yüreğini ise kendimde değil, hesap makinesi kadar sağlam müzik otoriteleri olan XL Recordings’in kurucusu Richard Russell, caz tarihinin birinci 11’inde sol açıkta oynayan Gil Scott-Heron üzere isimlerden alıyorum.
Peki yaklaşık üç çeyrek saatte üç kez galaksiler ortası küçük bir cinse çıkaran bu rengârenk albümün sırrı ne? Muhtemelen Jamie Smith’in yaklaşık 10 yıla win-zip formatında sığdırdığı, sıradan bir müzisyenin uğruna 30 yılı gözden çıkardığı muvaffakiyet, deneyim, meslek ve vizyonun toplamı. In Colour, bütün bu saydıklarımın yanında bir de “Üçüncü The xx Albümüne Giriş 101” dersi niteliğinde. The xx’in öteki ikisi Romy ve Oliver’ın da seslerini armağan ettiği “SeeSaw”, “Stranger in a Room” ve “Loud Places”ı etraflıca dinleyerek tahminen yarın tahminen yarından da yakın bir tarihte yayımlanacak yeni The xx albümüne dair başınızda küçük bir harita çizebilirsiniz. Evet, yeni The xx albümünün ismi, cismi ve yayımlanma tarihine dair bir bilgi yok şimdi, fakat yeni albümün orijinal bir işitsel viraja gireceğini biliyoruz. In Colour da bu uğurda bir geçiş albümü olacak sanıyorduk, lakin dev yanıldık. Çünkü In Colour geçiş değil, değişimin ta kendisi niteliğinde.
The xx’in uzmanlığını elinde tuttuğu, güldürürken düşündürürcesine dans ettirirken ağlatma, dans pistine “öfori”den fazla melankoli getirme misyonunu doğal ki Jamie xx de elinde tutuyor ve bunu In Colour’ın 45 dakikasına da ince ince işliyor. Bunu en muazzam biçimde başaran müzikler “Sleep Sound”, “Seesaw” ve “Girl” olurken, “Obvs” minik Beach House anımsatmalarıyla biraz daha ‘dreamy’ bir kanal açıyor, “Stranger in a Room” ve “Loud Places” temelinde bir The xx albümündeymiş üzere hissettiriyor, geçen yaz yayımladığı teklik “All Under One Roof Raving”in devamı niteliğindeki“Gosh” ve “The Rest is Noise” ise Doğu Londra elektronik müzik sahnesinin bayrağını elinde taşıyor. Albümün tahminen de en başarılı ve hatta 2015 yazının Maldivler’den Çeşme kıyılarına kadar bütün plajlarına damga vuracak müziği ise, şaşırtan bir biçimde reggae ögeleri taşıyan ve reggae sevmeyeni bile reggae’yle barıştıran “I Know There’s Gonna Be (Good Times)”. In Colour ile 26 yaşındaki dahi Jamie xx, ağabeyleri olan Caribou ve Four Tet’in çabucak yanı başına protokole oturuyor. Şimdiden kültleşmiş “coming of age” sineması Boyhood bir albüm olsaydı, muhtemelen In Colour olurdu.
Jamie xx
In Colour
2015, Young Turks
