Radiohead’in dokuzuncu stüdyo albümü A Moon Shaped Pool, 8 Mayıs Pazar günü iTunes üzerinden yayınlandı. En az In Rainbows (2007) albümü için olduğu kadar heyecanlıyım, zira geçtiğimiz hafta yayınladıkları iki müzik da bize Kid A ve Hail to the Thief albümlerini hatırlattı. Radiohead sürprizlerle döndü, albüme geçmeden evvel geçen hafta gerçekleşen gizemli hadiselerden bahsedelim.
1 Mayıs’ta Oxford’da güneş batarken bir Reddit takipçisinden kümenin resmi sitesindeki içeriklerin yavaş yavaş silinmeye başladığı haberi geldi. Tıpkı vakitte tüm toplumsal medya hesaplarında da misal şeyler gerçekleşti. Güneş battığında, kümenin Twitter, Facebook ve Instagram hesapları, hatta Thom Yorke’un şahsî Twitter hesabı dahil, her şey büsbütün silinmişti. 1 Mayıs tarihi itinayla seçilmiş üzere görünüyordu, zira Mayıs ayının birinci Pazar günü şafak vakti öten kuşları dinlemek üzere kutlanan Uluslararası Şafak Korosu Günü’ydü. Radiohead’in bağlı olduğu şirketlerin de Dawn Chorus LLP ve Dawnnchoruss Ltd. olması da tesadüf değildi. Bununla birlikte, cadılarla ilgili eski bir folklorik kutlama günü olan 30 Nisan’da, Radiohead’in bir küme İngiliz hayranına tuhaf bir posta ulaştı. Bildiri, eski bir müziğe atıfta bulunuyordu. Albümün çıkış tarihi Haziran diye biliniyordu, lakin bu olaylarla herkes Radiohead’den artık bir şeyler geleceğini anladı.
Radiohead her yeni albümünde farklı usuller deniyor. 2007’de In Rainbows albümünü “gönlünden ne koparsa o kadar ver” mantığıyla internetten yayınladılar. Bu yüzden neler olacağı hakkında bir varsayım yürütmek zordu. 3 Mayıs’ta kümenin resmi Instagram hesabından art geriye iki kısa animasyon görüntü paylaşıldı. Sürpriz gecikmedi ve birkaç saat sonra “Burn The Witch” müziği YouTube üzerinden dinleyicilerle buluştu.
“Burn The Witch”, King of Limbs albümünden değişik bir havada ve kümenin hayranlarına gönderdiği bildirideki üzere bizi eski Radiohead’e götüren bir müzik. Müziğin görüntüsü ise 1973 üretimi The Wicker Man sinemasının “stop motion animasyon tekniğiyle tekrar yorumlanmış hali.
Bu müzikle Radiohead dörtlük/nakarat/ikinci dörtlük/nakarat formundaki klasik yapıya dönüş yaptı. Müzikteki birinci dikkat çeken yaylı dörtlü, col legno (arşe tahtasının tellere sürtülmesi tekniği) yaparak tüm müzik boyunca tansiyonu denetim ediyor. Yaylıların bu kadar ağır olmasında, gitarist ve klavyeci Johnny Greenwood’un King of Limbs albümünden sonra direktör Paul Thomas Anderson ile birlikte çalışmasının tesiri var kuşkusuz. Greenwood bu süreçte sinema müzikleri yaptı ve London Contemporary Orchestra’dan birçok klasik müzisyenle çalıştı. Art planda daima devam eden yaylılar, kreşendo ile forteye giderek yaptıkları kapanış sahiden harika. Ayrıyeten Colin Greenwood’un yazdığı bas partisyonu bana “Airbag” müziğini hatırlattı. Eski Radiohead ruhundan kesimler bulmak, müziğin söylendiği üzere yıllar evvel bestelendiği fikrini güçlendiriyor.
Radiohead, 6 Mayıs’ta Instagram hesabından kısa bir görüntü daha yayınlandı. Bir müziğin daha yolda olduğundan artık herkes emindi. Beklenen oldu ve birkaç saat sonra “Daydreaming” müziği direktör Paul Thomas Anderson imzalı bir görüntü ile YouTube’da yayınlandı. Thom Yorke’un kendini hapsedilmiş üzere hissettiği hayal görüntüsü, Greenwood’un sinematik müziğiyle bir mağarada son buluyor. Bu müzikte da Johnny Greenwood’un tesiri bariz biçimde görünüyor ve Kid A albümünde yer alan “Motion Picture Soundtrack modülüne olan benzerliğiyle bizi yeniden geçmişe götürüyor.
A Moon Shaped Pool albümünü Kid A ve Hail to the Thief üzere albümlerinden ayıran özellik, küme elemanlarının farklı projelerden beslendiklerini bu albüme yansıtmaları. Bilakis kaydedilmiş vokaller, 1994 yılında bestelenmiş bir müzik, London Contemporary Orchestra’nın albümün merkezinde yer alması, dijital davullar, eski teyp tıslamaları, Johnny Greenwood’un gitar partisyonları (bkz. Identikit) ve alfabetik sıralanmış müzik listesi size hem geçmişten hem de gelecekten müzikal lezzetler sunuyor.
Radiohead, OK Computer, Kid A, In Rainbows üzere daha evvelki albümlerinde de yaylılara yer vermişti, lakin bu albümde Greenwood’un aranjmanları ile birinci kere bu kadar ağır bir biçimde öne çıkıyor. Ne yazık ki London Contemporary Orchestra, Radiohead’in 2016 turne programında yer almayacak, lakin konserlerde ufak bir yaylı kümesiyle sahne alacaklarını umuyorum. “Desert Island Disk”, “Numbers (önceki ismi Silent Spring)”, “Identikit”, “Present Tense”, “Ful Stop”, “Burn the Witch” ve “True Love Waits” müziklerinin tamamını yahut bir kısmını farklı formlarda daha evvel konserlerden yahut görüntü kayıtlarından duymuştuk.
Şarkı kelamlarında ise genel olarak hüzün ve pişmanlık hakim üzere görünüyor. “Ful Stop” müziğinde tekrar eden “You really messed up this time”, “Glass Eyes” şarkısında“I feel this often, go” ve “Identikit” müziğinin nakaratında “Broken hearts, make it rain” üzere sözlerle Yorke’un hüznünü hissedebiliyorsunuz. Geçtiğimiz yıl 23 yıllık sevgilisi Rachel Owen’dan ayrılan Thom Yorke, “True Love Waits”’ şarkısının son sözleri “Just don’t leave” ile albümün hüzünlü kapanışını yapıyor.
Radiohead’in yeni albümü 17 Haziran’da fizikî olarak da yayınlanmış olacak. Albümden birkaç ay evvel kümenin tüm konser biletleri tükendi. Küme, Mayıs- Ekim ayları ortasında Amsterdam, Paris, Londra, New York, Los Angeles, Lyon, Barcelona, Reykjavik, St Gallen, Lizbon, Montreal, Osaka, Tokyo ve Berlin’deki şenliklerde sahnede olacak. Bildiğimiz kadarıyla, bu yılın konser takviminin tamamı açıklandı. Hâlâ heyecanla bir gün Türkiye’ye gelmelerini bekliyoruz, şimdilik düşük bir ihtimal de olsa.
