66. Berlin Sinema Festivali’nin üçüncü gününde Aslı Özge’yle yeni sineması Ansızın üzerine konuştuktan sonra sinemanın başrol oyuncusu Sebastian Hülk ile de bir röportaj yapma talihine eriştim. İzlemek isteyenler için sinemanın İstanbul Sinema Festivali’nin Memleketler arası Müsabaka programında yer aldığını hatırlatayım.
Önce sizi tebrik ederek başlamak istiyorum. Bence bu rolde şahaneydiniz. Nasıl seçildiniz? Seçmelere girmeniz gerekti mi?
Evet. Aslı bana senaryoyu yolladı, okudum ve aşağı üst 30. sayfada bu sineması yapmak istediğimi anladım. Çok netti, titizlikle yazılmıştı. Lisanı ve sözcüklerle oyunları mükemmeldi. Sonra kasting işi başladı, sanırım beni beş kez çağırdı. Birinci seferde birbirimizi sevdik, birlikte çalışabildiğimizi anladık, tıpkı frekanstan konuşmaya başladık. Sonra dört kez daha çağırdı ve Julia’yla (Karsten’ın kız arkadaşı Laura rolündeki Julia Jentsch) birlikte çalıştık. Rolü aldığıma dair bildiri geldiğinde çok memnun oldum.
Role nasıl hazırlandınız? Karsten’ın görünüşte tipik bir Alman olduğunu söyleyebilir miyiz?
Karsten’ın pek çok açıdan bana benzediğini söyleyebilirim. O küçük bir kasabada büyümüş, ben de küçük bir kasabada büyüdüm. O orta sınıf, ben de orta sınıfım. O yeterli eğitimli, ben eh işte eğitimliyim (gülüyor). İçinde yaşadığı dünyayı anlamama yetecek benzerlikler vardı. Tipik bir Alman mı, yoksa tipik bir insan mı ondan çok emin değilim. Dünyanın her yerinde içinde hakikat olanı yapmaya, hakikat olanı söylemeye çalıştığımız bu sistemler var, o yüzden bana çok yakındı. Aramızdaki fark şuydu, ben daima kasabadan kaçmaya çalıştım. Karsten ise doğup büyüdüğü yerde, konfor alanında kalmak istiyor.
Filmi çekmeye başlamadan bir ay evvel Aslı’yla çalışmalara başladık. Öteki oyuncularla da birlikte çok fazla prova yaptık. Ortak bir geçmiş oluşturduk, birlikte hatırlayacağımız, konuşabileceğimiz, güleceğimiz şeyler oluştu. Aslı’nın çalışma stili bu ve bize çok yararı oldu.
Hikâyenin ortalarına yanlışsız Karsten’ın önemli bir değişim geçirdiğini söyleyebiliriz. Tam olarak hangi noktada bir farkındalık yaşıyor?
Her karakterle olan münasebeti için farklı bir nokta bulabiliriz, lakin bence çok kıymetli ve farklı bir an, dağın zirvesine çıkıp kaçmaya, her şeyi geride bırakmaya çalıştığı sahne. Arkadaşı Stephan onu buluyor ve telefonda “onu yakaladım” diyor. Onu “yakalıyor” ve sistemin içine geri çekiyor. Karsten birebir anda artık özgür olduğunu, zira Anna’nın kocasının suçlamalardan vazgeçtiğini de öğreniyor, ancak artık içine çekildiği sistemi kendi maksatları için kullanmak istiyor. Bir bakıma kabahati üzerine çekiyor.
Sizce Karsten, yaptıklarına karşın sevilecek bir karakter mi, yoksa seyirci onun karşısında mı yer alır?
Değişir. Yaptığı şeyler hiç beğenilen değil, fakat bazen hepimiz Karsten üzere gücü lehine kullanmak, kabalaşmak isteyebiliriz. Bir yandan kimsenin bu türlü davranmaması gerektiğini düşünüyorum, lakin başka yandan da herkesin içinde kendisine evvelden ziyanı dokunmuş birine ziyan verme, intikam alma güdüsü vardır.
Sizce Karsten sisteme karşı mı yoksa sistem tarafından korunuyor mu?
Hikâyenin başında bence sistem tarafından korunuyor, lakin bunun farkında değil. Sonra sistemi karşısında buluyor ve kaçmaya çalışıyor, lakin kendisi ve sistemi nasıl kullanabileceğiyle ilgili bir şeyler keşfedince vazgeçiyor. Yani birinci adım sistemin var olduğunu fark etmek, babasına “ben de sizden biriyim” demesi. Başta son derece pasif biriyken bir anda etkinleşiyor, fakat sistemle savaşmak için değil onu lehine kullanmak için.
Filmdeki karakterlerin hiçbiri Anna’nın ölmüş olmasıyla ilgilenmiyor, hepsi kendi prestijlerini kurtarmaya odaklanmış durumda. Bu bize toplumla ilgili ne söylüyor?Denizlerde, okyanuslarda sahiden ölen kaç tane insan var baksana. Natürel ki vefatlarından bahsediyoruz, lakin işin içinde her vakit siyaset, her vakit diğer hesaplar oluyor. Ölenden uzaklaşılıyor, artık kimsenin Anna’yla bir ilgisi kalmıyor. Anna umurlarında bile değil ve bu Karsten’ın yaptığından da bağımsız bir şey.
Büyük Hollywood ve televizyon üretimlerinde da çalıştınız. Bu çeşit bir sinemada çalışmakla -başrolde yer alıyor olmanız dışında- ortalarındaki fark ne?
Para. En büyük fark para. Daha fazla paran varsa daha fazla vaktin oluyor ve daha rahat olabiliyorsun. Zanaat bakımından hepsi tıpkı, hepsinde bir karakter yahut sinema yaratmaya, bir hikaye anlatmaya çalışıyorsun, lakin bir tarafta devasa bir bütçe varken başka tarafta ufacık bir bütçe oluyor.
