Psikanalist Sigmund Freud’un, devrin psikiyatrları tarafından “manik-depresif delilik” tanısı alan ve umutsuz hadise addedilen yirmi üç yaşındaki Sergey Pankeyev isimli gencin tahlil sürecine odaklandığı hadise hikayelerinden oluşan Kurt Adam: Bir Çocukluk Nevrozu Öyküsü isimli yapıtı İş Bankası Kültür Yayınları tarafından Ahmet Fırat çevirisiyle yayımlandı.
1910-1914 ortasında süren tedavinin akabinde Freud hadiseyi kaleme alır fakat bir mühlet yayımlamaz. Daha evvel ele aldığı Küçük Hans’ın at fobisiyle genç adamın kurt fobisi Freud için karşılaştırılabilir niteliktedir. Olay hikayesinin Freud için asıl değeri de çocuk cinselliğinin varlığına yöneli duyulan kuşkuları (Jung ve Adler) bertaraf etmesidir. Dört buçuk yıl boyunca haftanın beş günü devam eden tahlil, meşhur olay hikayeleri ortasında en uzun sürmüş ve en çok tartışılmış olanıdır. Hastanın dört ile sekiz yaşlarında, yani tahlile başlamadan on beş yıl evvel geçirdiği çocukluk nevrozunu merkeze alan “Kurt Adam” hadisesi, Carl Gustav Jung ve Alfred Adler’e karşı bir polemik yazısı olmasının yanı sıra Freud’un ilksel sahne, zıt ya da negatif Oidipus kompleksi, analitik inşa üzere değerli kavramları aydınlattığı bir metindir:
Burada -yine kesitler halinde- aktaracağım hastalık hadisesi, sunumundan evvel vurgulanması gereken bir dizi özelliğiyle başkalarından ayrılıyor. Hadise, on sekiz yaşındayken geçirdiği belsoğukluğu enfeksiyonunun akabinde hasta düşmüş ve yıllar sonra psikanalitik tedaviye alındığı sırada tümüyle dışa bağımlı ve hayatını sürdüremez hale gelmiş bir gençe adamla ilgilidir. Gençliğinin hastalığından öncesine denk düşen on yıllık periyodu boyunca olağan bir ömür sürmüş ve ortaöğrenimini fazlaca meseleyle müsabakadan bitirmiştir. Lakin birinci çocukluk yıllarına, dördüncü yaş gününün çabucak öncesinde tasa histerisi (hayvan fobisi) formunda başlayan, akabinde dinî içerikli obsesyon nevrozuna dönüşen ve tesirleri on yaşına kadar uzanan ağır bir nevrotik rahatsızlık hâkim olmuştur.
Aktaracaklarım sadece çocukluk devrine ilişkin bu obsesyon nevrozunu bahis alacak. Hastanın direkt talebine karşın, hastalığı, tedavisi ve güzelleşmesiyle ilgili bütün hikayeyi yazmaya, bu işi teknik açıdan uygulanamaz, toplumsal bakımdan da uygunsuz gördüğümden, yanaşmadım. Lakin böylelikle, çocukluk nevrozuyla daha sonraki asıl hastalığı ortasındaki ilişkiyi gösterme imkanı da ortadan kalkmış oldu. Bu sonraki hastalık hakkında tek söyleyebileceğim şey, hastanın bu sebeple Alman sanatoryumlarında uzun müddet kaldığı ve o periyotta, en yetkili makamlarca “manik-depresif delilik” hadisesi olarak sınıflandırıldığıdır. Bu teşhis, ilgi alanları ve faaliyetçe renkli ömrü yinelenen ağır depresyon nöbetleriyle aksamış olan hastanın babası için kuşkusuz isabetli olurdu. Oğulda, yıllar süren müşahedelerim sırasında yoğunluğu ve ortaya çıkma kaideleri bakımından görünürdeki ruhsal durumun ötesine geçen rastgele bir duygudurum değişikliğine rastlayamadım. Klinik psikiyatrinin çeşitli ve değişen teşhisler koyduğu diğer birçok olay üzere bu hadisenin da, doğal seyrinde ilerlemiş ve fakat geride arıza bırakarak düzgünleşmiş bir obsesyon nevrozunun devamı sayılması gerektiği kanaatine vardım.
Yani anlatacaklarım, devam ettiği sırada değil, üzerinden on beş yıl geçtikten sonra tahlil edilmiş bir çocukluk nevrozu hakkında olacak. Bu durumun diğerlerine kıyasla avantajları olduğu üzere dezavantajları da var. Çocuğun, nevrozu devam ettiği sırada yapılacak bir tahlili daha emniyetli görünecekse de içerikçe pek varlıklı olamayacaktır. Çocuğa fazla kelam ve fikir ödünç vermek gerekecek ve buna karşın çocuk şuuru muhtemelen en derin katmanlara nüfuz edemeyecektir. Çocukluk hastalığının, zihinsel olgunluğa erişmiş yetişkin anıları aracılığıyla tahlil edilmesinde ise bu kısıtlamalar bulunmaz; ancak bu kez da, sonraki bir vakit diliminden kendi geçmişine bakmanın getireceği çarpıtmalar ve düzeltmeleri hesaba katmak gerekecektir. Birinci durum muhtemelen daha ikna edici sonuçlar doğurur, fakat ikincisi katbekat daha öğreticidir.
Size gereksinimimiz var. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Türkiye üzere geleceği ziyadesiyle bilinmeyen bir ülkede, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini global ölçekte yitirmiş medya alanında hâlâ güzel işler çıkarılabileceğini göstermek istiyoruz.
Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için çok kıymetli. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş kısımlara ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. vessaire’yi tek seferliğine yahut nizamlı desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
