Son Feci Bisiklet, 2013’te yayımladıkları Son Feci EP’den sonra vessaire ile tekrar karşımızda. Şu an için sadece YouTube ve Soundcloud’dan dinlenebilen albüm pek yakında iTunes, Spotify, Deezer üzere dijital mecralarda ulaşılabilir olacak. CD satın almak isteyenlerin birkaç hafta daha beklemesi gerekecek.
vessaire muharrirlerinden Can Koçak’ın Arda Kemirgent’le ettiği sohbette müjdelendiği üzere albümde dokuz müzik var. vessaire‘de “Ütopya”, “İstanbul’da Kedi Olmak (İ.K.O.)”, “Gece” ve “Viva La Vadi” üzere birinci sefer karşılaşacağımız kayıtlarla bir arada, “Modern Zamanlar”, “Pazar ve Ertesi” üzere daha evvelce bilip sevdiğimiz müzikler da mevcut.
Albümün müzikler üzerinden bir bütünlüğü olduğunu söylemek pek hakikat olmaz. Lakin son derece birleştirici öbür bir çatı kendini hissettiriyor. Arda Kemirgent bize birini ya da birilerini anlatıyor. Birilerinin gıyabında türlü hikâyeler dinliyoruz. Albümün geneline hâkim olan bu his kurulu ve kasıtlı üzere görünmüyor, tekrar de hayli baskın.
vessaire hoş açılıp hoş kapanıyor. Bilhassa “Nektarin”in canlı kaydı hoş noktalıyor albümü, “herhalde kâfi bu” ile. Daha evvelki kayıtlarına nazaran Son Feci Bisiklet’in bilhassa müzik düzenlemeleri konusunda yol aldığını duymak pek güç değil. Kelamlarında başından beri sahip oldukları güzel öykücülük izlerini bu kere müziklerinde de hatrı sayılır biçimde hissettiriyorlar.
Albümün miksi için epey yumuşak bir hal takınılmış. Kulaklığı takınca etrafınızı sarmak, sizi bir illüzyona yönlendirmek yerine geçip karşınıza oturuyor müzikler. Kelamlarında ve müzikte hissedilen bu ağır ballad atmosferi, mikste de kendini bulmuş üzere görünüyor.
Yapmaya çalıştıkları şeyi, gerçek hissediyorsam şayet, başarmışlar diyebilirim. Bir sonraki albümlerinde enstrümantasyonda çeşitli sürprizler, çeşitli yaylılar, üflemeliler duyar mıyız? Tahminen. Yakışabilir.
