“Susun artık. Berkin öldü.”

Berkin Elvan’ın ailesi çocuklarının vefatıyla ilgili soruşturmayı yürüten savcı Mehmet Selim Kiraz ve Kiraz’ı rehin alan DHKP/C üyeleri Şafak Yayla ile Bahtiyar Doğruyol’un öldüğü operasyon sonrasında “Ailemizin son açıklamasıdır” başlığıyla bir ileti yayımladı.

Aşık Veysel “koyun kurt ile gezerdi fikir öbür öteki olmasa” demişti. Hiçbirimiz birebir durumu, birebir olayı birebir yorumlamıyoruz. Kalbimiz farklı şeyler dese bile bir biçimde bulunduğumuz taraf o duruma farklı yorum yapmamızı sağlıyor. Berkin vurulduğunda ve öldüğünde böyleydi, savcı Mehmet Kiraz ve iki genç öldürüldüğünde de bu türlü oldu.

Tertemiz hisleriyle ayrım gözetmeksizin insanların acılarını sahiplenenler, takviye olanlar, adaletsizliğe, hukuksuzluğa tertemiz hisleriyle karşı çıkan dostların her vakit başımızın üstünde yeri vardır.

Bunun dışında kalanların görüşüne hürmet duyamıyoruz artık. Hürmet duymadıklarımız için Berkin, Ceylan, Uğur, Nihat, Burak, Yasin, Mehmet Kiraz, Bahtiyar, Şafak yalnızca bir sonraki vefat olana kadar geçerli gündem ve siyaset materyalidir. Yeni vefatlar yeni gündemler…

İsimler ölüp masraf. Onlar için kıymetli olan yalnızca ölenin siyasi kimliği, o yoksa etnik kimliği, o da tutmazsa mezhebi… Çocuk olduğu için, genç olduğu için, kadın-erkek olduğu için hepsinden değerlisi insan olduğu için sahip çıkmayanlar yönlendiriyorlar hayatı. Artık kâfi. Biz Berkin’e yetiştiremedik gözyaşlarımızı fakat siz oburlarının gözyaşları aksın ve siyaset yapalım diye bekliyorsunuz. Mecliste olsun olmasın, sağ ya da sol görüşlü, iktidar partisinden meclis dışı muhalefetine çoğunuz aynısınız. Bu hayat çok acı, zira sizler günlük siyaset yapasınız, gündeminiz dolu olsun diye bizler evlatlarımızı, eşlerimizi, babalarımızı, annelerimizi toprağa veriyoruz.

Burakcan Karamanoğlu hayatını kaybettiğinde babasını aradım. Eşimden öteki kimseye sormadım. Eşimle konuştuk ve evlat acısı yaşayan bir babayı aramak zorundayız, bu insanlık vazifesidir dedik. Alkışlayan oldu karşı çıkıp eleştiren oldu bundan yararlanmaya çalışanlar oldu. Alkışınız, eleştiriniz sizin olsun. Biz evladını kaybetmiş bir babayı aradık, tıpkı İbrahim Aras’ın, Nihat Kazanhan’ın ailelerini aradığımız üzere.

Ben Sami Elvan, dün yaşananları birinci olarak toplumsal medyadan öğrendim ve yıkıldım. Eşim, ben, ailem yıkıldık. Nasıl olabilir bu türlü bir şey dedik! Daha evvel tekraren, Berkin’i öldürenlerin isimleri aşikâr olsun, yargı önüne çıkarılsınlar diye gittiğim o binada bulunmayı çok istedim. Orada olmam dün avukatların ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nün talebiyle sağlandı ve adliyeye girebildim. O odada kimse ziyan görmesin diye elimden geleni yapmaya çalıştım. Savcı beyin ve o gençlerin kılına ziyan gelmesin diye çok uğraş ettim. Dün 1 değil 2 değil tam 3 sefer daha Berkin’in acısını yaşadım o odada yaşananlarla. Ben kattan ayrılana kadar içeridekilerin sağ olarak çıkması ihtimali vardı. Lakin şu an hepsinin cenazesi var ekranlarda. Bu davanın beklediğimiz bir cezayla sonuçlanacağına zati inanmıyorduk. Seyahat davaları ortada. Öldürülen ve sakat kalan kardeşlerimizin açılmayan, sürüncemeye bırakılan davaları ortada. Dün prestijiyle bizim davamızın adil bir yargılama ile sürdürüleceğine olan inancımız uygunca bitmiştir.

Bugune kadar kimseye bir sey yapın demediğimiz üzere yapmayın da demedik. Kimsenin neyi nasil yapacağına bırakın karar vermeyi, teklifte bile bulunmadık. Biz yalnızca kendimizin neyi nasıl yapacağını söyledik hep…

Şimdi savcı Mehmet Kiraz’ın ailesine başsağlığı diliyoruz ve biliyoruz ki küfreden, hainsiniz diyen, helal olsun diyen bir dolu insan çıkacak. Umurumuzda değil ne dediğiniz. Biz Berkin’in anne ve babası olarak en içten hislerle ve tüm samimiyetimizle Savcı Mehmet Kiraz’ın acılı ailesine başsağlığı ve sabırlar diliyoruz, acılarını paylaşıyoruz, çok üzgünüz. Biz Berkin’in anne ve babası olarak Bahtiyar’ın ve Şafak’ın ailelerine başsağlığı ve sabırlar diliyoruz, çok üzgünüz…

Cumhurbaşkanından, sivil toplum kuruluşuna, medyasından, sokağına siyasetleriniz, politikalarınız, çıkarlarınız, hesaplarınız artık bizden uzak olsun. Çocuğumuzu bize geri getirebilen var mı? Varsa o denli birisi o çıksın ve konuşsun ne derse, ne isterse yapmaya hazırız. Yok değil mi?

Susun artık. Berkin öldü. Biz her gün yine tekrar öldük.

Biz yokuz artık. Şayet dava açılırsa ve yargılama yapılırsa belgemizi aile olarak yalnızca kendimiz takip edeceğiz. Hiçbir avukata ve türel takviyeye muhtaçlığımız yok. Bu bir reaksiyon değil. Bu hukukla ortamızda artık kimse olmasın diye… kimse bizim acımızı tam anlamıyor kaldı ki nasıl anlatacaklar bunu mahkemeye… Biz bugüne kadar olduğu üzere orada olacağız ve davamızı takip edeceğiz. Yalnızca daha evvel evladını kaybetmiş anne, babalar, aileler bizimle birlikte katılmak isterlerse davaya onları kabul edeceğiz. Sonuçta hiçbir şey çocuğumuzu geri getirmeyecek. Tek uğraşımız öbür çocuklar ölmesin, diğer analar ağlamasın diye sürecek. Bugüne kadar yüzlerce insan Berkin için gözaltına alındı, soruşturma yaşadı, tutuklandı, okuldan ve işten atıldı, yaralandı. Kâfi artık. Kimse ziyan görmesin. Görüşü, inancı, pozisyonu, kim olduğu kıymetli değil. İnsan olan kimse artık ziyan görmesin.

Ben Gülsüm Elvan, ben Sami Elvan…

Bundan sonra da kimsenin burnu kanamasın, analar ağlamasın diye elimizden geleni yapacağız. Evladını, eşini, babasını, annesini kaybetmiş ailelerle yan yana olacağız. Kan akmasın, silahlar sussun, barış ve adalet olsun, çocuklar öldürülmesin diye hayatımızın sonuna kadar gayret edeceğiz.

Bugüne kadar hiçbir çıkar gözetmeden bize dayanak olan tüm dostlarımıza teşekkür ediyoruz. Bugün Abdullah Cömert’in ailesinin yanında Balıkesir’de olamadık üzgünüz. Bugünden sonra toplumsal medya hesaplarımızı kullanmayacağız.

Bu açıklama son mesajımızdır.

Gülsüm Elvan – Sami Elvan

Scroll to Top