Epik romanlar yazmaya can atanların birçoğu elbette Tolstoy üzere yazmayı umursamayabilir. Lakin hayranı olduğunuz muharrir üzere yaşamadıktan sonra, onun üzere yazabilir misiniz? Biyografiler, Savaş ve Barış ile Anna Karenina üzere ölümsüz kitapların müellifinin 82 yılı nasıl geçirdiğine dair mebzul ölçüde hakikat sunuyor. Tolstoy, 25 yaşındayken “İstisnai bir insan olduğum fikrine kesin olarak alışmalıyım” diye yazdı ve “Benim kadar âlâ ahlaklı yahut ideali uğruna her şeyi feda edecek bir adamla tanışmadım” diyerek bu fikrin altını çizdi. Aşikâr ki, çok alçakgönüllülük Tolstoy’un kusurlarından biri değildi. Bunları söylemeden yedi yıl evvel, “hayatın kuralları” ismini verdiği bir düzenle, kendisi için çoktan faziletli ve gayretkeş bir hayat tasavvur etmişti; bu da muhtemelen üstün bir varlık olduğu inancını içermeyen katı bir mütedeyyin hayat arayışının habercisiydi. Müellifin hayatına hükmeden kuralların kimileri ise şunlardı:
- Sabah 5’te uyan,
- Gece en geç 10’da yat,
- Gündüzleri iki saat kadar uyuyabilirsin,
- Çok yemek yeme,
- Tatlıdan uzak dur,
- Her gün bir saat yürü,
- Geneleve ayda sırf iki sefer uğra,
- Faydanın dokunabileceği insanları sev,
- Akla dayanmayan kanaatleri umursama,
- Aynı anda iki şey yapma,
- Gerekli olmadıkça hayal âleminde kaybolma.
Tolstoy, yetişkin hayatının şafağında belirlediği bu kurallara daha sonra şunları da ekledi:
- Hislerini muhakkak etme,
- Başkalarının senin hakkında düşündüklerini umursama,
- Göze batmadan yeterlilik yap,
- Kadınlardan uzak dur,
- Şehvetini sıkı çalışarak bastır,
- Bahtsızlara yardım et.
Tolstoy’un hayatı hakkında fazla okumamış olsanız bile, bu genel prensiplerin kimilerinde makul dürtülerle çabanın ispatlarını görebilirsiniz: Mesela, ayda iki defa genelev ziyareti kısıtlamasının daha katı ve pek gerçekçi olmayan bayanlardan uzak durma kuralına dönüştüğünü gözlemlenebilir. Geride bıraktıklarının büyüklüğüne ve ehemmiyetine bakılırsa, şehvetini bastırmış yahut bastırmamış olsun (her ne olursa olsun, 14 çocuğun babasıydı), Tolstoy sıkı çalışma sisteminin yararını gördü. Nihayetinde muharrirleri nasıl yaşadıklarına nazaran değil, nasıl yazdıklarına nazaran kıymetlendiriyoruz. Tahminen de hayat dolaylı olarak Tolstoy’un kendisi için yazdığı bu katı kuralların en doruğuna bir ihtar ekliyor: Kimse kusursuz değil.
Kaynak: openculture.com
