Bir görüntü: Berlin’de bir kafede üç bayan beğenilen bir tınıyı terennüm ediyor. Birinci dakika civarında Avrupalı bu üç bayanın “Ha bu akan dereler” diye müziğe girdiklerini duyuyorsunuz. Ne?
Tralalka, 2010 yazında Bulgaristan’da yörenin müziklerine duydukları heyecanı paylaşan birkaç insanın tanışıp, Bükreş–İstanbul treninde kurdukları Berlin menşeili bir küme. Görüntüde gördüğümüz Emma Greenfield, Petra Nachtmanova ve Moss Beynon Juckes ile bir arada, Tralalka aslında İngiliz, Fransız, Avusturyalı ve Alman toplam 7 müzisyen ve bir fotoğrafçı/yönetmenden oluşan kalabalık bir grup. Hepsinin de başka ayrı projeleri, tekrar tıpkı minvalde işleri mevcut.
“Ander Sevdaluk” isimli türküyü dinlediğimiz görüntü, kümenin fotoğrafları, görüntüleri ve ruh hâlinden sorumlu Stephan Talneau’nun hazırladığı Berliner Moment isimli belgesel serisinde yer verdiği The Story of Ladies of Tralalka’dan kesilmiş bir kısım. Bu üç Avrupalı bayan, Berlin kafelerini ve restoranlarını dolaşıp klâsik Bulgarca, Romence, Türkçe müzikleri hayli etkileyici bir ahenk ve beğenilen vokal düzenlemelerle söylüyorlar. Tralalka’nın şu ana kadar çıkardığı iki EP, biri canlı olmak üzere iki de single’ını buradan dinleyebilir, bir kısmını fiyatsız indirebilir, başkalarını de satın alabilirsiniz.
Bu coğrafyanın sadece müziğine değil, geniş bir yelpazede klasik kültürüne ilgi gösterdikleri aşikâr, sempatik ve biraz da tuhaf. Hâlihazırda yeni albümleri üzerinde çalışıyorlar, ismi KISMET. Kiss Kiss Bank Bank sayfalarında başarılı bir biçimde fonladıkları KISMET’i, Friedrich Schiller’den de takviye alarak şöyle duyurmuşlar:
Gönlün buyurduklarıdır KISMET
Göğsünde yatar KISMET’inin yıldızları
Ve Schiller haklıydı. Bu proje bizim gönlümüzün daveti. Yazgımız berrak. Biz istesek de istemesek de, albümümüz gelecek. Tüm müzikler KISMET etrafında toplanıyor. Bulgar bir kız ve bir Jöntürk’ün imkansız aşkı, sırf gece ortaya çıkan bir dedektif, aşıkları ayıran geçilmez denizler, asla konuta gelmeyen bir adam, ya da eski klasiklerden sevilemeyecek kadar bedbaht biri. Eh, n’aparsınız? KISMET.
Asırların ezilmişliği midir, fark edilmenin, bilinmenin huzuru mu yahut Batı’ya öykünme ve beğenilme sevdası mıdır, bilemiyorum. Lakin insanın hafifçe yüzü gülüyor. Birileri buralara bakıyor ve çok lanetin, zulmün ortasında bizim gözden kaçırdığımızı buluyor, benimsiyor, seviyor. Üstelik bunu harikulade bir müzikal yetkinlikle yapıyor. Tüm bunları yaparken bir de buraların sıkıntılarına kayıtsız kalmıyor ki, daha ne olsun?
KISMET’i heyecanla bekle sayın okur. Buraların pisliğin altında gömülü değerini hatırlamak için bekle, oraların insanını bilmek için bekle, hoş müzik için bekle. Gelir, gelmez… Kısmet.
Grup üyelerinden Petra Nachtmanova’dan “Gesi Bağları”nı da aşağıya bırakıyorum. Bir de ipucu: Biraz kazırsanız, daha neler neler var.
Hamiş: Stephan Talneau’nun bu diyarlara dair For Servan and Diyarbakır, with love from Berlin! ve Bağlama Klasse of Nevzat Akpınar isimli iki görüntü serisi daha var, göz atmaya paha.
