Üzerinden vakit geçti diye unutmayalım. Özgecan Aslan’ı öldürdüler. Hangi saatte nerede olduğunun, üzerine ne giydiğinin, yüzüne ne sürdüğünün, nasıl konuştuğunun, nereye baktığının hiçbir kıymeti yok. Bir tecavüz teşebbüsüne direndiği için Özgecan Aslan’ı gözlerini kırpmadan katlettiler.
Kifayetsiz kanaat başkanları “pembe otobüs” teklifiyle, kravatlı muktedirler de “idam” tartışmasıyla daha Özgecan’ın cenazesi toprağa verilmeden vahşetin üzerini örtmeye çalıştılar. Olmadı, bayanlar mahallesinde öfke ve cüret süratle yayıldı. Ülkenin dört yanında erkek şiddetine isyan ettiler. Meydanları ele geçirdiler, kendilerine biçilen yazgıya razı olmayacaklarını anlattılar. Twitter’da açılan #sendeanlat etiketiyle sadece bayan oldukları için uğradıkları tacizleri paylaştılar, gündelik hayatlarındaki erkek müdahalesini hatırlattılar. Erkeklere yönelik #utanıyorum etiketinde ise kayda paha bir şey yoktu. Aslında yalnızca utanmak da yetmeyecekti.
Cinsel atak kabahatlerinin son yıllarda bariz formda artmasında, mevcut iktidarın cinsiyetçi muhafazakâr propagandayla oynadığı rol şimdilik kenarda dursun. Tecavüzün münferit olmadığını, tersine politik ve sistematik olduğunu biliyoruz. Problem Fatiha okumakla, örtünmekle filan çözülmeyecek, yutmuyoruz.
Tecavüzün cehaletle yahut bastırılmış dileklerle ilgisi yok. Profesör olmuş erkekler de tecavüz eder, bedensel haz için mastürbasyon ziyadesiyle kafidir. Tecavüzü “eğitimsizlik” yahut “abazanlık” ile açıklamak lakin erkek şiddetini tekrar legalleştirmeye yarayabilir. Tecavüz, esasen iktidar arayışından ibaret bir aksiyon: Erkek, ataerkil toplumsal nizamın bir sonucu olarak kendisine vehmettiği sembolik iktidarı yetersiz bulduğunda yahut bu iktidara yönelik bir tehdit gördüğünde tecavüz eder. Kendisi üzere olmayana, kelamını geçiremediğine, iktidarını kabul ettiremediğine diz çöktürmekten öteki kederi yoktur. Bu yüzden insanlık hatası işleyen tecavüzcü için çocuk, bayan, erkek, trans birey fark etmez. Tecavüzün bin türlü yolu var, tacizin de hiç hafife alınır yanı yok. Nereden bakarsanız bakın; sorun, erkek sorunu.
Kendimizi hiç kandırmayalım. Erkekler, mağduru olmadıkları bir kederin özneleri olamazlar. İliklerimize kadar utansak, bütün günahlarımızı bir bir saysak yeniden yetmez. Taciz yahut tecavüz etmediğimiz için alkışlanmayı bekleyemeyiz. Evvel, erkeklere doğar doğmaz altın tepside sunulan imtiyazdan vazgeçelim, gerisi gelir. Susalım ve yüzleşelim.
