İsrail ordusu kendi vatandaşlarını da bombaladı

Hamas’ın 7 Ekim’de İsrail’in güneyine düzenlediği sürpriz akına tanıklık eden İsrailli şahitlerin tabirleri, İsrail ordusunun Hamas militanlarını etkisiz hale getirmek üzere uğraş ederken kendi vatandaşlarını da öldürdüğüne dair delilleri artırıyor.

Be’eri kibbutzunun güvenlik takımının üyelerinden Tuval Escapa, kibbutz sakinleri ile İsrail ordusu ortasında uyumu sağlamak için bir acil yardım çizgisi kurdu. İsrail gazetesi Haaretz’e verdiği demeçte, çaresizlik baş gösterdiğinde “sahadaki kumandanların rehinelerle birlikte teröristleri de ortadan kaldırmak için kibbutz sakinlerini bombalamak da dahil olmak üzere ‘zor kararlar’ aldığını” söyledi.

Haaretz’de yayımlanan öteki bir haberde, İsrail ordusunun denetimi ele geçiren “teröristleri püskürtmek için” Gazze’ye açılan Erez Kapısı’ndaki kendi tesisine karşı “hava saldırısı talep etmek zorunda kaldığı” kaydedildi. Bu üs, o sırada İsrail Sivil İdaresi’nin memurları ve askerleriyle doluydu.

Bu haberler, birçok İsraillinin hayatına mal olsa bile, İsrail’deki konutlara ve bölgelere saldırılması için ordunun üst komuta kademesinden buyrukların geldiğini gösteriyor.

Yasmin Porat isimli İsrailli bir bayan İsrail Radyosu’na verdiği bir röportajda, ordunun 7 Ekim’de Hamas militanlarıyla girdiği çatışmalarda “şüphesiz” çok sayıda İsrailli sivilin öldüğünü doğruladı. Porat, İsrail Özel Kuvvetleri’ne atıfta bulunarak “rehineler de dahil olmak üzere herkesi ortadan kaldırdılar,” dedi.

Porat, David Sheen ve Ali Abunimah’ın Electronic Intifada’da aktardığı üzere, çok sayıda İsraillinin can kaybına yol açan “ağır çapraz ateşi” ve İsrail tank bombardımanını anlattı. Hamas militanları tarafından alıkonan Porat, “Bize makûs davranmadılar. Bize insanca davranıldı… Kimse bize şiddet uygulamadı,” diyor. “Amaçları bizi Gazze’ye kaçırmaktı, öldürmek değildi” diye ekliyor.

Haaretz’e nazaran, ordu fakat esir alınan İsraillilerin konutlarını “bombaladıktan” sonra Be’eri’de denetimi tekrar sağlayabildi. Gazete, “Bedeli vahim oldu: En az 112 Be’eri sakini öldürüldü,” diye yazdı. “Diğerleri kaçırıldı. Katliamdan 11 gün sonra, yıkılan konutlardan birinde bir anne ve oğlunun cesetleri bulundu. Hâlâ enkaz altında öteki cesetlerin de yattığına inanılıyor.”

Be’eri’deki bombardımanın büyük kısmı İsrail tank mürettebatı tarafından gerçekleştirildi. İsrail Dışişleri Bakanlığı’nın desteklediği i24 kanalının muhabirinin Be’eri’ye yaptığı bir ziyaret sırasında belirttiği üzere, “eski küçük meskenler bombalandı, etraflarındaki bakımlı çimler de zırhlı araçların tekerleri yahut tankların paletleriyle parçalandı.”

Apache taarruz helikopterleri de İsrail ordusunun 7 Ekim’deki müdahalesinde kıymetli rol oynadı. Pilotlar İsrail medyasına, bir istihbarat olmadan, Hamas savaşçıları ile İsrailli sivilleri ayırt edemeden kullandıkları savaş makinelerinin “bağırsaklarını boşaltmaya” kararlı bir halde savaş alanına gittiklerini söylediler. Bir Apache pilotu “Sayıları o kadar fazlaydı ki, neye ateş edeceğim konusunda ikilemde kalıyordum,” dedi.

Üniformalı Hamas militanları tarafından çekilen görüntü, militanların 7 Ekim’de birçok İsrailliyi kalaşnikof tüfeklerle kasıtlı olarak vurduklarını açıkça ortaya koyuyor. Lakin İsrail hükümetine bu doğrulanmış görüntü ispatlar yetmedi. İsrail, militanların esir aldıkları şahısları sadistçe öldürdükleri, hatta canlı canlı yakmadan evvel kimilerine tecavüz ettikleri konusunda ısrar etti. “Tanınmayacak biçimde yanmış cesetlerin” fotoğraflarını yayarken “kafası kesilmiş bebekler” üzere pek de prestij edilmeyen savları öne sürdü.

Tel Aviv’in vahşet gösterisinin arkasındaki hedef açık: Hamas’ı “IŞİD’den beter” halde resmederken, İsrail ordusunun Gazze Şeridi’ne yönelik devam eden ve en az 4.400’ü çocuk olmak üzere 10.000’den fazla kişinin vefatına neden olan bombardımanına takviye sağlamak. Gazze’de bir cerrahın yeni silahların neden olduğu “dördüncü derece yanıklar” diye tanımladığı yüzlerce yaralı çocuk tedavi edilirken, Batı medyası 7 Ekim’de “diri canlı yakıldığı” tez edilen İsrail vatandaşlarına odaklanmayı sürdürüyor.

Oysa İsrail ordusu kumandanlarının verdiği “dost ateşi” buyruklarına dair artan deliller, Batı medyasında sunulan kömürleşmiş cesetlerin, enkaza dönmüş konutların ve yanmış araç yığınlarının en azından kimilerinin aslında İsrail topraklarını top mermileri, top ateşi ve füzeleriyle kaplayan tank mürettebatı ve helikopter pilotlarının yapıtı olduğunu düşündürüyor.

Gerçekten de 7 Ekim’de İsrail ordusunun Gazze’de sivillere karşı uyguladığı taktiklerin aynısına başvurduğu, ayrım gözetmeksizin ağır silahlar kullanarak kendi vatandaşlarını da öldürdüğü görülüyor.

İsrail, Gazze kuşatmasının merkezlerinden olan üssünü bombaladı

Hamas ve Filistin İslami Cihadı 7 Ekim sabahı “Aksa Tufanı” operasyonunu başlatarak İsrail’in Gazze Şeridi’ne yönelik kuşatmasını sürdürdüğü askeri üsleri süratle ele geçirdi. Hamas ve İslami Cihad’ın belirlediği amaçların başında İsrail’in hapsettiği Filistinlilerin hür bırakılması geliyordu, buna 700 kadar çocuk ve hala hatasız yere tutulan 1264 Filistinli dahildi.

Beş yıl evvel yakalanan ve 1027 mahkum karşılığında özgür bırakılan İsrailli asker Gilad Şalit için 2011’de yapılan takas, Aksa Tufanı için açık bir ilham kaynağı oldu. Filistinli militanlar askeri üslere ve kibbutzlara saldırarak mümkün olduğunca çok sayıda İsrailli askeri ve sivili esir almayı, onları canlı olarak Gazze’ye götürmeyi amaçladı.

Saldırı, İsrail’in Gazze Tümeni’ni şaşkına çevirdi. Filistinli savaşçıların kasklarına monte edilmiş GoPro kameralarından kaydedilen görüntü, birçoğu iç çamaşırıyla hazırlıksız yakalanmış İsrail askerlerinin birbiri arkasına öldürüldüğünü gösteriyor. 7 Ekim’de en az 340 muvazzaf asker ve istihbarat vazifelisi öldürüldü, bu sayı teyit edilen İsrailli kayıplarının yüzde 50’sine yakınını oluşturuyor. Ölenler ortasında İsrail’in Nahal Tugayı kumandanı Albay Jonathan Steinberg üzere yüksek rütbeli subaylar da vardı (çok sayıda birinci müdahale vazifelisi ve silahlı İsrailli sivil de öldürüldü).

Erez Geçidi, İsrail’in Gazze’ye yönelik kuşatmasının merkezi olarak fonksiyon gören devasa bir askeri tesise ve [İşgal Altındaki] Topraklardaki Hükümet Faaliyetlerinin Koordinasyonu’na (COGAT) mesken sahipliği yapıyor. Tesis, 7 Ekim’de Filistinli savaşçılar tarafından içeride çok sayıda ordu bürokratı varken ele geçirilince İsrail ordusu paniğe kapıldı.

Haaretz’e nazaran, Gazze Tümeni Kumandanı Tuğgeneral Avi Rosenfeld “bir küme bayan ve erkek askerle birlikte tümenin yeraltındaki savaş odasına yerleşti, umutsuzca akın altındaki bölgeyi kurtarmaya ve organize etmeye çalıştı. Birçok muharip işçi olmayan askerlerin bir kısmı dışarıda öldü ya da yaralandı. Tümen, teröristleri püskürtmek için Erez Geçişi üssüne yönelik bir hava saldırısı talep etmek zorunda kaldı.”

COGAT’ı tarafından çatışmadan (ve İsrail hava saldırısından) on gün sonra yayımlanan görüntü Erez Geçişi tesisinin çatısında önemli hasar olduğunu gösteriyor.

Apache helikopterleri İsrail’de saldırıyor: “Neye ateş edeceğimi şaşırdım”

Saat 10.30’a gelindiğinde, ordunun İsrail haber kuruluşu Mako’ya verdiği bilgiye nazaran, “ilk işgal dalgasındaki [Filistinli] güçlerin birçok Gazze’ye dönmek üzere bölgeyi terk etmişti.” Lakin İsrail ordusunun Gazze Tümeni’nin süratle çökmesinin akabinde yağmacılar, sıradan şahitler ve Hamas’ın komutası altında olmayan düşük düzeyli gerillalar serbestçe İsrail’e akın etti.

Mako’nun bildirdiğine nazaran, bu noktada İsrail’in iki Apache helikopter filosunun havada 8 helikopteri bulunuyordu ve “ölümcül kararların alınmasına yardımcı olacak istihbarat neredeyse yoktu.” Filolar öğleye dek kâfi güce ulaşamadı.

Gazze’den sızan Filistinli militanlar karada kaosa yol açarken, şaşkın İsrailli pilotlar füze ve makineli tüfek salvolarıyla bir hücum başlattı: Apache pilotları “helikopterin bağırsaklarını” dakikalar içinde boşalttıklarını, mühimmat yükledikten sonra tekrar tekrar havalandıklarını anlatıyorlar. Mako‘nun haberine nazaran, “bunun bir yararının olmadığını da anlıyorlar.”

Apache helikopterlerinin Nova elektronik müzik şenliğinden ve yakınlardaki kibbutzlardan Gazze’ye dönen araçlara odaklandığı, içinde İsrailli tutsakların olabileceğini bilerek araçlara saldırdığı görülüyor. Ayrıyeten araçlardan inen ya da Gazze etrafındaki tarlalarda yürüyen silahsız insanlara da ateş açıyorlar.

Mako’ya röportaj veren bir Apache pilotu, Gazze’ye dönen insanlara ve araçlara ateş edip etmeme konusunda yaşadığı ikilemi anlattı. Bu araçların birçoklarında İsrailli esirler olabileceğini biliyordu. Fakat tekrar de ateş açmayı tercih etmişti. “Böyle maksatları seçtim,” diye düşünen pilot, kendime “rehinelere de ateş etme olasılığımın düşük olduğunu söylüyordum,” dedi. Ama kararından “bütünüyle emin olmadığını” da itiraf etti.

Apache birliğinin kumandanı Yarbay E. diğer bir haberde Mako’ya “Hızlıca ateş açmak zorunda kaldığımızı biliyorum,” dedi. “Kendi bölgemizdeki insanlara ateş açmak, bunu asla yapabileceğimi düşünmedim.” Birebir ünitede yedek pilot olarak vazife yapan Yarbay A. da baş karışıklığı içinde olduğunu anlattı: “Sayıları o kadar fazlaydı ki, kendimi neye ateş edeceğim konusunda ikilemde buluyordum.”

İsrail’de yayın yapan Yedioth Aharanoth gazetesinin Apache filolarıyla ilgili bir haberinde şu sözler yer alıyor: “Pilotlar işgal altındaki karakol ve yerleşim yerlerinde kimin terörist, kimin asker ya da sivil olduğunu ayırt etmekte zahmet çektiklerini fark ettiler… Binlerce teröriste karşı ateş açma suratı başta muazzamdı, lakin bir noktadan sonra pilotlar hücumları yavaşlatmaya ve amaçları dikkatle seçmeye başladılar.”

Bir hava filosu kumandanı da Mako‘ya Hamas militanlarının işgal ettiği İsrailli bir ailenin konutuna nasıl saldırdıklarını ve top mermileriyle konutun etrafına ateş açtıklarını anlattı. “Kuvvetlerimizin şimdi bu yerleşim yerine ulaşacak vakti olmamıştı,” diye hatırlıyor, “daha isabetli olacak füzeler çoktan tükenmişti.”

İsrailli aile sığınağın içindeyken, bir pilot güç bir karar vererek bu konutun 30 metre uzağına top atışı yapmaya karar verdi: “Oradalarsa bombaların sesini duysunlar, orada olduklarının bilindiğini anlasınlar ve konutu terk etsinler diye ateş ediyordum. Size yemin ediyorum, konuta ateş ettiğim aklımın ucundan bile geçmedi.”

İsrailli helikopter pilotları, silahlı militanlar ile tecrübesiz İsrailli askerleri ayırt edemedikleri için Hamas’ın taktiklerini eleştirdiler. Yedioth Aharanoth, “Hamas ordusunun, helikopter pilotlarının ve İHA operatörlerinin işini kasıtlı olarak zorlaştırdığı ortaya çıktı,” savında bulundu. Gazeteye nazaran, “brifinglerde işgalci güçlerden, pilotların İsrailli olduklarını düşünmelerini sağlamak için yerleşimlerin ve karakolların içine gerçek yavaşça yürümeleri ve hiçbir şartta koşmamaları istendiği anlaşıldı. Bu aldatmaca, Apache pilotları tüm kısıtlamaları atlamaları gerektiğini fark edene kadar işe yaradı. Lakin sabah 09.00 sularında kimileri üstlerinden müsaade almadan kendi başlarına teröristleri toplarla püskürtmeye başladılar.” Rastgele bir istihbarat olmadan, Filistinliler ile İsraillileri ayırt edemeden, pilotlar İsrail bölgelerine top ve füze yağdırdı.

İsrail ordusu “rehineler dahil herkesi ortadan kaldırdı”

Be’eri üzere kibbutzlardaki çatışmaların ve İsrail’in bu topluluklara yönelik bombardımanının akabinde ortaya çıkan fotoğraflar, Gazze’deki İsrail tank ve top akınlarının akabinde ortaya çıkan enkazı andırıyor. Be’eri’nin güvenlik koordinatörü Tuval Escapa’nın Haaretz’e anlattığı üzere, İsrailli ordu kumandanları “rehinelerle birlikte teröristleri de ortadan kaldırmak için konutların bombalanması” buyruğunu vermişti.

Be’eri’ye kaçan Nova müzik şenliği iştirakçilerinden Yasmin Porat, İsrail Radyosu’na yaptığı açıklamada, İsrail özel kuvvetleri olay yerine ulaştığında, “Rehineler de dahil olmak üzere herkesi ortadan kaldırdılar zira ağır bir çapraz ateş vardı,” dedi. “Porat kelamlarına şöyle devam etti: “Yoğun çapraz ateşten sonra meskene iki tank mermisi atıldı. Burası küçük bir kibbutz meskeni.”

İsrail’in Güney Müdahale Birlikleri’nin Telegram hesabından yayımlanan bir görüntü, muhtemelen bir tank mermisi üzere güçlü bir patlayıcıyla yıkılan meskenin enkazı altında bulunan İsraillilerin cesetlerini gösteriyor. Sağcı New York Post gazetesi de benzeri bir olayla ilgili olarak Be’eri’deki konutunun yıkıntıları altında yanmış halde bulunan bir çocuk cesediyle ilgili bir haber yayımladı.

Elleri ve ayakları bağlanmış halde, yıkılmış meskenlerin enkazı altında kümeler halinde bulunan kömürleşmiş cesetler de “tank ateşi” konusunda soru işaretleri yaratıyor.

Be’eri’deki bir çatışmadan sağ kurtulan rehine Yasmin Porat, Hamas militanlarının eşinin ellerini geriden nasıl bağladığını anlattı. Militanlardan biri kendi güvenliğini sağlamak için onu canlı kalkan olarak kullanarak teslim olduktan sonra, Porat eşinin yerde yattığını ve hâlâ hayatta olduğunu gördü. İsrail güvenlik güçlerinin tank mermileri de dahil olmak üzere içeride kalan militanlara ateş açarken onu ve öteki rehineleri “kesinlikle” öldürdüğünü belirtti.

İsrail güvenlik güçleri ayrıyeten kaçan İsraillilere de onları Hamas militanı zannederek ateş açtı. Danielle Rachiel isimli bir Aşkelon sakini, Nova müzik şenliğinden kaçtıktan sonra Gazze’den gelen militanların saldırısına uğradığında az kalsın öldürüleceğini anlattı: “[Bir kibbutzdaki] döner kavşağa ulaştığımızda İsrail güvenlik güçlerini gördük! Başımızı öne eğdik [çünkü] bizden şüpheleneceklerini biliyorduk, külüstür bir otomobilin içindeydik… Teröristlerin geldiği taraftan geliyorduk. Askerlerimiz bize ateş etmeye başladı!” Lakin İbranice “Biz İsrailliyiz!” diye bağırdıklarında ateş kesildi ve inançlı bir yere götürüldüler.

Bazı İsrailliler Rachiel kadar şanslı değildi. İsmi Ohana, Filistinli bir militan sanıldıktan sonra İsrail polislerince meskeninin yakınlarında vurularak öldürüldü. Yeğeni “Masum bir adam hiç düşünülmeden öldürüldü” diye yakındı. İsrail medyası, meskenlerini Filistinli militanlara karşı savunurken bile ordunun İsraillileri vurduğuna dair haberlerle dolup taşıyor.

İsrail’in ortadan kaybolan “Hamas vahşeti” fotoğrafları meyyit Hamas savaşçılarını mı gösteriyor?

South Responders’ın Telegram hesabında yayımlanan 7 Ekim sonrasına dair en vahim görüntülerinden biri, Be’eri’nin girişinde kömürleşmiş cesetlerle dolu bir arabayı gösteriyor. İsrail hükümeti bu kayıpları Hamas şiddetinin İsrailli kurbanları olarak gösterdi. Lakin otomobilin erimiş çelik gövdesi, çökmüş tavanı ve içindeki cesetlerin büsbütün yanmış olması, direkt bir Hellfire füzesiyle vurulduğunu kanıtlıyor. Otomobilde bulunan erkeklerin, tel örgülerin aşılmasının akabinde içeri akın eden ve İsrailli esirlerle Gazze’ye dönmeye çalışan Hamas militanları olmaları da mümkün.

İsrail’in BM Büyükelçisi Gilad Erdan’ın 26 Ekim’de Birleşmiş Milletler’de yaptığı konuşmada, Hamas’ın meyyit savaşçılarını gösteren fotoğrafları öne çıkardı. Erdan kürsüde öfkeyle el kol hareketleri yaparak “hayvanlarla savaşıyoruz” diye bağırdı, akabinde üzerinde “Hamas’ın vahşetini görmek için okutun” yazan bir QR kodu içeren bir kağıt çıkardı.

O gün öğle saatlerinde kodu taradığımda, yanmış cesetler ve kararmış beden kesimlerinden oluşan yaklaşık 8 adet tüyler ürpertici imaj buldum. Bir adedinde çöp konteynerine yığılmış, büsbütün kömürleşmiş erkek cesetleri görülüyordu. İsrailli kurtarma grupları ve sıhhat vazifelileri hayatını kaybetmiş İsraillileri bu formda bertaraf eder miydi?

7 Ekim’de öldürülen tüm İsrailliler farklı ayrı ceset torbalarına kondu ve morglara nakledildi. İsrailliler tarafından kaydedilen çok sayıda görüntüde, güvenlik güçleri tarafından öldürülen Hamas militanlarının cesetlerini kirlettikleri, çırılçıplak soydukları, üzerlerine işedikleri ve bedenlerini parçaladıkları görülüyor. Cesetlerin çöpe atılması, ceset istismarına yönelik fiili siyasetin bir kesimi üzere görünüyor.

Büyükelçi Erdan’ın Hamas’ın kelamda vahşet fotoğraflarını göstermesinden 12 saat sonra ilgili Google Drive belgesinde (artık erişilemiyor) yalnızca bir kısa görüntü vardı. Gizemli bir halde ortadan kaybolan fotoğraflar ortasında yanmış cesetlerle dolu çöp bidonunun imgesi de bulunuyordu. Sanki Hamas tarafından “yakılarak öldürülen” İsraillileri değil de Hellfire füzesiyle yakılan Hamas savaşçılarını gösterdiği için mi silinmişti?

İsrail’in Gazze’ye yönelik ataklarını anımsatan yıkım

İsrail’in güneyindeki katliam bölgelerine 7 Ekim’den sonra ulaşan birtakım kurtarma grupları daha evvel hiç böylesini görmediklerini söylediler. Lakin İsrail’in Gazze Şeridi’ne yönelik bombardımanına tanıklık etmiş olanlar için bombalanmış konutların ve yanmış otomobillerin imajları tanıdık olmalıydı.

İsrail’in 2014’te Gazze’ye yönelik 51 gün süren saldırısını haberleştirirken, Gazze’nin merkezinde, yaralı bir Hamas savaşçısını farkında olmadan yakındaki bir hastaneye bıraktıktan sonra İsrail insansız hava aracı tarafından öldürülen Fadel Alawan isimli genç bir taksi sürücüsüne ilişkin tahrip edilmiş bir araca rastladım. Otomobilin içinde, Alawan’ın sandaletinin kalıntıları hâlâ gaz pedalının üzerinde erimiş halde görülebiliyordu.

İsrail’in güneyindeki sakin yerleşim yerleri ve çöl yolları 7 Ekim öğlenden sonra kömürleşmiş ve Alawan’ınkine çok benzeyen bombalanmış otomobillerle dolmuştu. Hafif silahlı Hamas savaşçıları sahiden de böylesine kapsamlı bir yıkım gerçekleştirebilir miydi?

23 Ekim’de İsrail hükümeti milletlerarası basın mensuplarını kayıtdışı bir propaganda toplantısı için bir ortaya getirdi. Times of Israel‘e nazaran, yetkililer basını kapalı bir askeri üssün içinde şiddet, tecavüz ve mevt sahnelerini içeren görüntülerin yanı sıra “Hamas’ın 7 Ekim hücumunda yaşanan cinayet, azap ve baş kesme sahnelerine” ait vahim argümanlarla topa tuttu.

Times of Israel‘e nazaran, İsrail hükümetinin sunduğu tahminen de en huzursuz edici dokümanda muhabirlere “kafası parçalanmış, kısmen yanmış bir bayan cesedini” gösteren görüntü izletildi. Meyyit bayanın elbisesi beline kadar çekilmiş, külotu çıkarılmıştı.

İsrail’in en tanınan özel-haber blog muharriri Daniel Amram, bayanın yanmış cesedinin görüntüsünü tweetleyerek “tecavüze uğradığını ve canlı canlı yakıldığını” tez etti.

Aslına bakılırsa genç bayan güçlü bir patlamayla anında ölmüş üzereydi. Gazzeliler tarafından esir alındığı, taşındığı ve içinde oturduğu araçtan çıkarılmış üzere görünüyordu. Apache helikopterlerinin saldırdığı öteki pek çok araç üzere araç da büyük ölçüde tahrip olmuş, toprak bir toprağa yerleştirilmişti. Bacaklarını iki yana açmış bayan, açık saçık giyinmişti.

Birçok bayan iştirakçinin görece açık kıyafetler giydiği Nova elektronik müzik şenliğine katılmış olmasına ve bükülmüş uzuvlarının meyyit katılığından sonra otomobile oturtulmuş bir vücudun tipik özelliklerini taşımasına karşın İsrailli uzmanlar ve yetkililer tecavüze uğradığı tezini ortaya attılar. Fakat cinsel hücum argümanlarının temelsiz olduğu kanıtlandı. İsrail ordu sözcüsü Mickey Edelstein 23 Ekim’deki basın brifinginde gazetecilere tecavüze dair “kanıtımız var” diye ısrar etti, fakat ispat sorulduğunda Times of Israel‘e “bunu paylaşamayız” dedi.

Bu genç bayan İsrail ordusunun dost ateşi buyruklarının bir öbür kurbanı mıydı? Gerçeği lakin bağımsız bir soruşturma belirleyebilir.

İsrail ordusu Gazze’deki İsrailli esirleri öldürdü, hür bırakılmalarından şikayetçi

Yaklaşık 200 İsrail vatandaşının rehin tutulduğu Gazze’de, esirleri kimin öldürdüğü konusu gereğince açık. “El Kassam Tugayları” diye bilinen Hamas’ın silahlı kanadı 26 Ekim’de İsrail’in füze taarruzlarıyla “yaklaşık 50 esiri” öldürdüğünü duyurdu.

İsrail ordusu esirlerin tutulduğunu bildiği bölgeleri kasıtlı olarak amaç almış olsaydı, aksiyonları de İsrail’in Hannibal Protokolü’yle uyumlu olurdu. Bu askeri prosedür, 1986’da İsrail’in üç askerine karşılık 1150 Filistinli mahkumu takas ettiği Cibril Anlaşması’nın akabinde oluşturuldu. Ağır siyasi yansıların akabinde İsrail ordusu gelecekteki kaçırma olaylarını önlemek için bâtın bir saha buyruğu hazırladı. Önerilen operasyon, ismini düşman tarafından esir alınmaktansa kendini zehirlemeyi tercih eden Kartacalı generalden alıyordu.

Hannibal Direktifi’nin doğrulanan son uygulaması 1 Ağustos 2014’te Gazze’nin Refah kentinde gerçekleşmiş, Hamas militanları İsrailli Teğmen Hadar Goldin’i esir almış, bunun üzerine ordu bölgeye 2.000’den fazla bomba, füze ve top mermisi yağdırarak askerle birlikte 100’den fazla Filistinli sivili öldürmüştü.

İsrail Gazze’deki esir vatandaşlarını kasıtlı olarak öldürüyor olsun ya da olmasın, onların derhal özgür bırakılmasına karşı tuhaf bir alerjisi olduğunu kanıtladı. 22 Ekim’de Hamas’ın yakıt karşılığında 50 rehineyi hür bırakma teklifini reddeden İsrail, 85 yaşındaki İsrailli barış aktivisti Yocheved Lifshitz ve 79 yaşındaki arkadaşı Nurit Cooper’ın hür bırakılması teklifini de reddetti.

İsrail bir gün sonra özgür bırakılmalarını kabul ettiğinde, görüntüde Lifşitz’in bir Hamas militanıyla el ele tutuştuğu, militan onu Gazze’den çıkarırken ona “şalom” diye seslendiği görülüyordu. O gün düzenlediği basın toplantısında kendisini kaçıranlardan gördüğü insani muameleyi anlattı.

Lifshitz’in özgür bırakılması, İsrail hükümetinin sözcüleri tarafından bir propaganda felaketi olarak değerlendirildi, yetkililer Lifshitz’in kamuoyu önünde konuşmasına müsaade verilmesinin büyük bir “hata” olduğundan yakındı.

İsrail ordusu da Lifshitz’in ani özgürlüğünden hoşnutsuzdu. Times of Israel‘in haberine nazaran, “Ordu, Hamas’ın daha fazla rehine bırakmasının siyasi liderliğin kara harekatını ertelemesine, hatta yarıda kesmesine yol açabileceğinden kaygı ediyor.”

*Bu yazı, Cüneyt Bender tarafından Max Blumenthal’in The Grayzone’da yayımlanan makalesinden çevrilmiştir.

Size muhtaçlığımız var. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Türkiye üzere geleceği ziyadesiyle bilinmeyen bir ülkede, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini global ölçekte yitirmiş medya alanında hâlâ yeterli işler çıkarılabileceğini göstermek istiyoruz.

Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için çok pahalı. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş kesitlere ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. vessaire’yi tek seferliğine yahut sistemli desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.

Benzer Yazılar

Scroll to Top