Baba-kız münasebeti, daima büyük ehemmiyet atfedilen, bilhassa bizim memleketteki ataerkil toplum yapısı sebebiyle kız çocukların kalbinde sızlayan derin yaralardan biri. Eminim, nerede baba travmasına dair bir şeyler anlatılsa birçok bayanın içinde taşıdığı kız çocuğunun kalbi bir sefer daha kırılıyor. Bu yüzden olsa gerek, bazen beşere kimi müzikler daha yaralayıcı, birtakım kitaplar daha can yakıcı, birtakım dizeler de altından kalkılamayacak kadar ağır geliyor.
Gülhan Davarcı’nın, kendisine Everest Birinci Roman Mükafatı getiren Sisler Dağıldığında romanını okurken de bu türlü oldu işte: Kurgusuyla ve gerçekliğiyle can yakarak aktı sayfalar. 2023 Everest Birinci Roman Mükafatı heyeti, Sisler Dağıldığında hakkında şu yorumu yapmıştı: “Baba erkini deşifre etmesi, farklı biçimlerini görünür kılması, bunu yaparken güçlü bir kurgu oluşturması, lisanı şova kaçmadan olgun ve tavırlı kullanımı, karakterin ruhsal derinliğini yansıtmadaki başarısı nedeniyle bu belgeyi mükafata bedel bulduk.”
Roman, babasını kaybetmiş genç bir bayan olan İnci’nin hayatını anlatıyor. Yalın bir lisanla İnci’yi dinliyoruz, bize kalbini açıyor. Dertlerine, yasına, hayal kırıklıklarına şahit oluyoruz. İnci, iki kişilik bir ailede büyümüş: Babası ve kendisi. Annesiyle tanışmamış, tanıştırılmamış, hayatındaki en büyük özne de babası. Onu kaybettiğinde yaşadığı öfke sayfaları çevirdikçe öbür bir öfkenin altını oyuyor. Annesizliğin, yalnız bırakılmışlığın, bir erkeğin, babanın onayına muhtaç kılınmışlığın öfkesi…
İnci’nin babası kızına yönelttiği erkek şiddetini direkt bir şiddet imgesi yerine daha üstü kapalı formda, türlü manipülasyonlarla gerçekleştiriyor. Kendi doğrularını hayatın doğruları yaparken, İnci’yi de bu doğruların ortasında yetiştiriyor ama kocaman bir palavranın, gizlenmiş bir geçmişin ve hayal kırıklığının içinde büyüyor İnci. Onaylanma muhtaçlığı öylesine içine işlemiş ki mesleğini, sevgilisini hatta kıyafetlerini bile babasının dilekleri doğrultusunda tercih ediyor. Yani ortada İnci’nin tercihleri yok, babasının verdiği kararlara uyan ve uğradığı manipülasyonlar sonucunda sadece onaylanmak için baba ne derse yapan bir kız çocuğu var.
Babasının kaybından sonraki yas ve yalnızlık evresinde gizemli bir dost eşlik ediyor İnci’ye. Taşıyamayacağı kadar ağır gelen bir gerçek nedeniyle hafızasının ve kalbinin en derinlerine gömdüğü bir ânı ortaya çıkaran bir dost bu. İnci, Sedef sayesinde geçmişini ortalarken, ortalarındaki derin iştiraki şöyle anlatıyor: “Bazen birisiyle tanıştığımızda, aslında geçmişte yollarımızın ne kadar çok kesiştiğini fark ediyor ve şaşırıyoruz. Güya her şeyin bir vakti var ve o vakit gelene kadar onca kesişmeye, rastlaşmaya karşın beşerler birbirini tam manasıyla göremiyor, idrak edemiyor.”
Kitabı okurken “Ben babamın yuvarladığı çığın altında kaldım,” cümlesi geldi aklıma daima. Maalesef bu topraklarda birçok bayan hâlâ babasının yuvarladığı çığın altından çıkmak için çaba ediyor. Uygun ki bayanlar yazıyor, sisleri dağıtıyor.
Size muhtaçlığımız var. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Türkiye üzere geleceği ziyadesiyle bilinmeyen bir ülkede, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini global ölçekte yitirmiş medya alanında hâlâ güzel işler çıkarılabileceğini göstermek istiyoruz.
Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için çok pahalı. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş bölümlere ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. vessaire’yi desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
