Tasarımcı değilseniz bile muhtemelen “Biçim, fonksiyonu takip eder.” kelamını duymuşsunuzdur. 1920-1930 Almanya’sındaki en parlak günlerinden bu yana tesirini sürdüren Bauhaus Okulu’ndan çıkan en heyecan verici ve ekseriyetle az bilinen yazı karakterleri, arşivlerdeki orjinal tipografi eskizleri ve harf örneklerinden yararlanılarak şimdiki dijital yazı karakterlerine dönüştürülüyor.
Proje, Adobe eserlerinde geçmişten gelen tasarım mücevherlerini tekrar canlandıran Hidden Treasures (Saklı Hazineler) isimli inisiyatife ilişkin. Daha evvel Photoshop’ta kullanılmak üzere Edvard Munch’un kullandığı fırçaları tekrar yaratan inisiyatifin ikinci projesi için uzman font dizayncısı Erik Spiekermann’ın rehberliğinde beş tasarım öğrencisi, beş başka font tasarlamak için Bauhaus arşivleri üzerinde çalışıyor. Proje tamamlandığında Adobe Typekit kullanıcılarına sunulacak yazı tiplerinden iki tanesi hâlihazırda kullanılabilir durumda. Bunlardan biri, 1923’teki Bauhaus Standı için yapılan ünlü posteri tasarlayan Joost Schmidt’ten, başkası de dekor tasarımı dersleri veren Xanti Schawinsky’den esinlenilerek yaratıldı.
Joost Schmidt’in posterinden esinlenerek yaratılan Joschmi yazı karakteri tahminen de en zorlayıcı olanıydı. Blok kalıp görünümlü harfler, Brezilyalı dizayncı Flavia Zimbardi’nin Bauhaus arşivlerinde bulduğu 6 küçük harften oluşturuldu. Alfabenin geri kalanı ve noktalama işaretleri yalnızca bu 6 harf baz alınarak tasarlandı. Bunu yapmak için Schmidt’in özgün harfleri çizmekte kullandığı ızgara yine oluşturularak yeni harfler metodik olarak eklendi.
Xants yazı karakteri için de İsviçreli dizayncı Luca Pellegrini, Xanti Schawinsky’ye ilişkin 1932 tarihli bir alfabeyi kullandı ve kayıp glif’leri yine tasarladı. Schawinsky de başka Bauhaus dizayncıları üzere disiplinlerarası bilgilere sahipti. Fotoğraf, mimari, fotoğraf, grafik tasarım, müzik ve sahne tasarımı üzere alanlarla ilgilendi. Ortaya çıkan yazı karakteri kalıp bir görünüme sahip Joschmi’den biraz daha kıvrak bir havaya sahip.
Carl Marx, Alfred Arndt ve Reingold Rossig’den esinlenilerek tasarlanacak öteki yazı tipleri de tamamlandığında toplamda beş yazı tipi olacak. Bugün, retro görünen bu fontları hala şimdiki dizaynlarda hayal etmek çok kolay. Bu kayıp formların tekrar hayata döndürülmesi, yaklaşık yüzyıl sonra Bauhaus mirasının kıymetine işaret ediyor. Evvelce olduğu üzere, tasarım irtibat için hayati bir araç olmayı sürdürüyor.
*Bu yazı, Selin Pervan tarafından Katharine Schwab’ın FastCoDesign’da yayımlanan makalesinden çevrilmiştir.
