İsrail, yirmi aydan fazla süren soykırımın akabinde Gazze’yi yeryüzündeki cehenneme çevirdi. Bu cehennem ilahın gazabı, doğal afet ya da olan bitenlerin kaçınılmaz sonucu değildir; insan imali bu cehennemi İsrail planlanmış, ABD finanse etmiş, Batılı siyasi seçkinler de ayakta alkışlamıştır.
Son beş aydır cehennemden beter günler yaşayan Gazze’ye ağır bir abluka uygulayan İsrail, açlıkla boğuşan neredeyse yarısı çocuk iki milyon Filistinlinin tüm besin yardımlarını engelledi, yüzlerce insanı ağır ve kahredici bir mevte mahkum etti. Filistinlileri açlığa mahkum etmekle yetinmeyen İsrail güçleri, Gazze’de geçen yılki un katliamının bir benzerini neredeyse her gün yaparak yiyecek arayan binden fazla Filistinliyi katletti.
27 Temmuz’da yüzden fazla memleketler arası hak ve yardım örgütü, bu barbarlığın devam etmesi halinde yüz binden fazla çocuğun kitlesel mevte maruz kalacağı Gazze’de acil tedbirlerin alınması için hükümetlere davette bulundu. İnsani felaket öylesine vahim bir halde ki, Birleşmiş Milletler’in üst seviye yetkilileri her zamanki ölçülü üsluplarını bir kenara bırakıp öfkeli ve duygusal kınama açıklamaları yaptı. Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri António Guterres, Filistinlilerin acılarına aldırmayan memleketler arası toplumu topa tutarak durumu “küresel vicdanı sarsan ahlaki bir kriz” olarak nitelendirdi.
Guterres, insan hakları örgütü Milletlerarası Af Örgütü’nün global toplantısında iştirakçilere “Uluslararası toplumda çok sayıda kişinin sergilediği kayıtsızlığın ve eylemsizliğin boyutunu, gerçeği görememesini, merhamet ve insanlıktan yoksunluğunu sözlerle tabir edemiyorum” dedi.
Bu esnada İsrail liderliğinin üst kademeleri soykırım telaffuzunu sürdürüyor. Bir bakan, İsrail’in “Gazze’yi haritadan silmek için uğraştığını” tez etti. Bu soykırım cinnetinde, Donald Trump’ın dehşetli Gazze görüntüsünün İsrail versiyonu da var. Yapay zekayla oluşturulan distopik senaryoda etnik olarak temizlenmiş Gazze’nin daha az insanın yaşadığı bir görüntüsünün ortasında Trump Tower parıldıyor.
ABD Başkanı Donald Trump Gazze’deki etnik paklığı tekraren alkışladı. Yakın vakitte verdiği bir röportajda, İsrail’e Gazze’yi “temizlemeye” çağırırken Filistinlileri kendi vefatlarından sorumlu tuttu. İsrail’e de Gazze’deki “işini artık bitirmesini” söyledi.
ABD’nin bu soykırımdaki cürüm paydaşlığı, iki partinin de dayanağıyla İsrail’e finansman ve silah sağlamanın ötesine geçiyor. Son vakitlerde basında yer alan haberler, Netenyahu ve Trump idaresinin Filistinlileri yerinden etmek için yeni bir planı koordine ettiğini ortaya çıkardı, bu plana Etiyopya, Endonezya ve Libya üzere ülkeler de dahil olabilir. Bu, Moshe Dayan ve Levi Eshkol üzere siyonist başkanların ortaya attığı, Filistinli mültecileri Kuzey Afrika ülkelerine (Libya Operasyonu), hatta hava yoluyla Latin Amerika’ya (Moshe Dayan planı) göndermeyi öngören, İsrail’in kendisi kadar eski de olsa tekrar canlanan siyonist bir hayaldir. Bir İsrail bakanı da yakın zamanda “Gazze’nin tamamı Yahudi olacak” diye yemin etmişti.
Avrupa’da durum pek de farklı değil. Batı’nın siyasi sınıfı, yirmi aydan fazla müddettir İsrail’in Gazze’deki soykırımını durdurmayı reddediyor. Fransa’nın Filistin devletini tanıması fakat Gazze’deki soykırımı ve Filistinlilerin açlığa mahkum edilmesini durdurmak için acil ve somut adımlar atmayı reddetmesi, bilhassa Birleşmiş Milletler’in eski yardım şefinin “yüzyılın en büyük suçu” olarak nitelendirdiği bu durum karşısında büyük ölçüde bomboş bir jestten ibarettir.
İngiltere’nin siyasi başkanları, İsrail’in sonuçlarını düşünmeden hareket edebileceğine ve Filistinlilere karşı işlediği kabahatlerin her vakit cezasız kalacağına inanıyor üzere görünüyor. Almanya ise Musevilere karşı işlediği geçmiş kabahatlerin bedelini Filistinlilere ödetmekten çekinmiyor, geçmişte Musevilere yaşattığı dehşetli zulümleri tekrarlıyor. Onlar için durum tahminen de işgal altındaki Polonya’nın Nazi valisi Hans Frank’ın günlüğünde yazdığı üzeredir: “1,2 milyon Museviyi açlıktan mevte mahkum etmemiz yalnızca bir kenar notu olarak kayda geçmelidir.”
Batılı başkanlar, onyıllardır İsrail’in Filistin halkına uyguladığı baskıya göz yumarak Filistin’in işgali ve Gazze’nin kuşatılmasının yanı sıra Batı Şeria’da Filistinlilerin durmaksızın mülksüzleştirilmesi, öldürülmesi, her gün insanlık dışı muameleye görmesi, zorla yerinden edilmesi, sistematik azaba maruz kalması, yerleşimcilerin denetimsiz şiddetine uğraması ve tanımı olmayan diğer adaletsizliklerle var edilen apartheid rejimine karşı hal almayı reddettiler. Tüm bunlar Gazze soykırımıyla doruğa ulaştı.
Uluslararası hukuka nazaran, kuşatma yoluyla açlığa mahkum etmek, hem savaş kabahati, hem insanlığa karşı cürüm, hem de soykırımdır. Global konsensüs, kuşatmaların “barbarca ve ortaçağdan kalma” ve insanlık tarihinin karanlık periyotlarına ilişkin olduğu istikametindedir. Ancak İsrail yirmi yıldır Gazze’ye yıkıcı ve boğucu bir abluka uyguluyor, yaptıkları da yanına kâr kalıyor.
Modern tarihin en uzun süren bu acımasız ve insanlık dışı ablukası, Batı’nın takviyesi ve onayıyla sürdürülüyor ve normalleştiriliyor. Batılı siyasi önderler, Filistinlilerin mültecilerle dolup taşan toplama kamplarına doldurulmasını, kısma gönderilecek koyunlar üzere küçük bir bölgede kafeslere kapatılmasını, daima bombardıman ve işgal altında tutulmasını, tekraren yerlerinden edilmesini görmeye alışmıştır. Gazze, soykırımdan evvel bile yaşanmaz bir yerdi, artık de Memleketler arası Kızılhaç Komitesi liderinin sözüyle “yeryüzündeki cehennemden bile beter” bir yer haline geldi.
Gazze’deki soykırım, insanlık tarihinin en düzgün belgelenmiş soykırımıdır. Gelecekte bu sıkıntıyı inceleyecek tarihçiler, bu “aydınlanmış” yüzyılda böylesine bir vahşetin nasıl gerçekleşebildiğini, kurbanların yayımladığı gerçek vakitli imajlara karşın uygar dünyanın nasıl hiçbir şey yapmadan izlediğini ve durdurmak için neden hiçbir şey yapmadığını merak edeceklerdir. UNICEF sözcüsü James Elder’ın dediği üzere: “Gazze’de insanlık tarihinin en karanlık sayfaları yazılmıştır. İnsanlık artık ivedilikle yeni bir sayfa açmalıdır.”
Gazze’deki soykırımın dehşeti, sadece buna müsaade verilmiş olmasından değil tıpkı vakitte yakın tarihteki birçok soykırımdan çok daha uzunca bir müddet Batılı güçlerin açık ve ısrarlı takviyesiyle müsaade verilmiş olmasından kaynaklanyor. Bu ay 30. yılını dolduran Srebrenitsa soykırımı, 1995 yılının temmuz ayının birkaç fecî gününde gerçekleşti ve Batı’nın süratli müdahalesine yol açtı. İsrail’in Gazze’deki soykırımı Bosna’daki Srebrenitsa soykırımının en az on katı kurban verirken, hiçbir soykırım Batılı seçkinlerin böylesine hata iştirakini ve kayıtsızlığını görmedi. Arap önderlerin de Filistinlilerin direnişini ve özgürlük gayretini varoluşsal bir tehdit olarak gördüklerden bahsetmeye bile gerek yok.
Yazar Kurt Vonnegut Mezbaha No.5 isimli romanında, seksen yıl evvel iki gece süren Dresden bombardımanını “Avrupa tarihinin en büyük katliamı” olarak nitelendirir. İsrail’in neredeyse iki yıldır gözlerimizin önünde, sonu da görünmeyen bir biçimde devam eden bitmek bilmeyen katliamları hakkında ne sıkıntısı sanki? Filistinli bir mahkumun açlık grevi dünya çapında öfkeye neden olduğu günler geride kaldı. İsrail ve Batılı müttefikleri tarafından Gazze’de belirlenen yeni eşik, bir parya devletin bütün halkı açlıktan öldürürken tekrar de Birleşmiş Milletler üyesi kalabileceği oldu.
Yirmi bir aydır, ABD öncülüğündeki Batılı güçler Filistinlilere en ufak bir insani yardımı sunmadan, İsrail’in Gazze’de neredeyse her gün yeni bir barbarlık boyutuna ulaşmasına müsaade veriyor. Filistinlilerin Batı’nın dayanağıyla yaşadıkları yıkım, bütün global nizamı ve savaş sonrası ahlaki mirası çöküşün eşiğine getirmiş olsa bile, Batılı güçler tıpkı tavrı sürdürüyor. İsrail’in memleketler arası adaletin temel unsurlarına gösterdiği mutlak saygısızlık karşısında asla sarsılmıyorlar, böylelikle Gazze’yi de önde gelen bir Filistinli insan hakları avukatının sözüyle, “uluslararası hukukun mezarlığı” haline getiriyorlar.
Bu soykırım artık durmalıdır. İnsanlığın kendisi tehlikede. Birleşmiş Milletler Filistin Mültecilerine Yardım ve Çalışma Ajansı (UNRWA) lideri Philippe Lazzarini’nin de söz ettiği üzere: “Bir daha asla demekten fazlasını yapın. Gazze’deki Filistinlilere yardım etmezsek, gelecekte öbürleri da yardım alamayabilir.”
*Bu yazı, Cüneyt Bender tarafından Seraj Assi’nin Jacobin’de yayımlanan makalesinden çevrilmiştir.
Size gereksinimimiz var. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Ülkemizde herkesin malumu olan şiddetli şartlarda, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini gittikçe yitiren medya alanında hâlâ düzgün işler çıkarılabileceğini kanıtlamak ve eleştirel düşünme alışkanlığını müşterek bir kıymete dönüştürmek istiyoruz.
Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için çok pahalı. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş kısımlara ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. İmkanınız varsa, vessaire’yi desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
