“Ahmet Emin Yavuk” ismini daha evvel hiç duymamış olabilirsiniz. O3 Medya’nın imalcisi olduğu Gözleri Karadeniz dizisinde çalışıyordu. Misyon tarifi: karavancı, set karavancısı. Yani oyuncuların, teknik takımın, dizi setinin yükünü çekenlerden biri. Sabahın en erken saatinde işe başlar, gece olunca en son çıkar setten. Diziyi izlerken göremezsiniz onu, ancak o olmadan da dizi çekilemez.
Geçen hafta, Gözleri Karadeniz dizisinin karavancısı Ahmet Emin Yavuk ağır formda darp edildi. Bir otel odasında, kafatası kırılacak kadar dövüldü. Bir haftadır ağır bakımdaydı. Evvelki gece hayatını kaybetti. Magazin haberlerine nazaran sette “düştü, başını çarptı.” Fakat gerçek bu değil. Bu bir arbedenin sonucu değil, bu bir cinayet. Sessizce unutulmasına müsaade veremeyiz.
Ben bu dizide bir devir (dört bölüm) oyuncu olarak çalıştım. Ahmet Emin Yavuk’la birebir anda çalışmadık. Lakin tıpkı emeğin, tıpkı şartların, tıpkı adaletsizliğin içindeydik. O yüzden bu yazıyı yazıyorum. Zira bu yalnızca bir insanın mevti değil. Bu, her gün setlerde, depolarda, mutfaklarda, atölyelerde görünmeden çalışan binlerce insanın başına gelebilecek bir şey. Bu, örgütsüzlüğün, güvencesizliğin, sessizliğin açık bir sonucu.
Ahmet Emin Yavuk’un vefatı bir iş cinayetidir. Evet, sokakta değil, şantiyede değil lakin yeniden de bir iş cinayeti. Zira şiddet denetimsizlikten doğar. Zira orada, o sette bir işçinin güvenliği sağlanmamışsa, bu sırf ferdi bir sorun değildir. Bu yaşadıklarımız, içinde olduğumuz sistemin sorumluluğudur.
Oyuncu arkadaşım, meslektaşım Kerem Arslanoğlu’nun yayınladığı görüntü sessizliği deldi. Bir arkadaş kaybetmenin acısını taşıyan biri olarak konuştu. “Faili meçhule bir arkadaşımı gönderemem,” dedi. Ancak birebir vakitte dalda çalışan binlerce bireye bir davet yaptı: “Artık susmayalım.”
Şimdi bize düşen, bu öyküyü sahiplenmek. Zira bu kıssa, hepimizin öyküsü olabilir. Setteki figürandan tiyatrodaki ışıkçıya, karavancısından makyözüne kadar hepimizin ismi geçebilir bu türlü bir haberin içinde. Şayet susarsak, bu tertip öylece devam eder. Şayet konuşursak, tahminen bir şey değişir.
Ahmet Emin Yavuk bir isimden ibaret değil. O, görünmeyen emeğin, anlatılmayan hikayelerin, bastırılmış haykırışların ismi. Ahmet’i tanımasanız da, ismini bilin. Zira bir toplum fakat ismini bildiği ölülerine sahip çıkabilir. Ve biliyoruz ki hiçbir işçi yalnız ölmemeli.
Desteğiniz bizim için değerli. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Türkiye üzere tabir özgürlüğünün daima tehdit altında olduğu bir ülkede, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini global ölçekte yitiren medya alanında hâlâ güzel işler çıkarılabileceğine inanıyor, eleştirel kanıyı müşterek bir toplumsal kıymete dönüştürmeyi hedefliyoruz.
Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için ziyadesiyle kıymetli. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş bölümlere ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. İmkanınız varsa, vessaire’yi desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz. Dayanağınız için şimdiden teşekkür ederiz, âlâ ki varsınız.
