Sonda söyleyeceğimi baştan söyleyeyim: Dün, yani Ekrem İmamoğlu’nun gözaltına alınmasının akabinde yapılan Saraçhane aksiyonunda en büyük sorun Özgür Özel’in ve CHP’nin öfkeli kalabalığı nasıl yönettiğiydi, öfkeli kalabalığın hareketini mitinge dönüştürme hevesiydi.
Eyleme yanlışsız yola çıktığımda Vatan Caddesi’ndeki kalabalık ve İstanbul Üniversitesi öğrencileri Saraçhane’ye geçmeye başlamıştı. İmamoğlu’nu esir tuttukları İstanbul Emniyet Müdürlüğü önünde yahut direnişin ateşini yakan İstanbul Üniversitesi öğrencilerinin yanında olmayı tercih ederdim lakin tek merkezde toplanmak, bunu da gasp edilen makamın kapısında yapmak üzücü fikir değildi.
Meydana vardığımda, CHP’nin 20.30 davetini duyunca “eyvah” dedim, çoktan başlamış bir aksiyon için dört saat sonrasına randevu vermek, biber gazını gözlerinden temizleyip ikincisini yemek üzere hamasetini toplamış kalabalığa “biz gelene kadar âtılsınız” demek oluyordu. Saraçhane önündeki kalabalık heyecanlıydı ve kendinden emindi. Her zamanki sloganlara yenilerini ekledik, Tayyip olmayalım diye zıplamaktan topuklarımızı ağrıttık, yavaş yavaş güzelce çoğaldık. Ancak biz polis barikatlarını aşmak isterken belediye işçisi belediye binasının önüne barikat çekiyordu. Eyvah eyvah.
Belediye binasının önündeki barikatın gerisi basın mensupları ve kasılarak yürüyen CHP işçisiyle doluydu. Konuşulanlardan anladığım kadarıyla hareketi bir mitinge çevirme derdindeydiler. Zati meydandan “miting alanı” diye bahsediliyordu. Özgür Özel’in 1 Mayıs performansından ve gün içindeki açıklamalarından olacakları iddia ediyorduk, o denli de oldu.
Özel kürsüye çıkacak, konuşacak, tekrar seçime işaret edecek, bugünlük bu kadar diyecekti. Öfkeli kalabalık da yatışacaktı. Çarşambanın gelişi, Özgür Özel Müsavat Dervişoğlu’nu karşılamaya çıktığında yükselen “Özgürlük sokakta, sandıkta değil!” sloganını (bence günün en değerli sloganı) bastırmak için müziğin son ses açılmasından aşikardı.
Eylem alanına vardığımda içimdeki öfkenin ve coşkunun daha fazlasını binlerce kişinin gözlerinde gördüğüme inanarak bütün kalabalık ismine konuşmaktan artık çekinmiyorum: Biz sokağa sadece AKP rejimine direnmeye değil yıllardır tesirli bir siyaset üretememiş tüm muhalefet aktörlerinin yapamadığını yapmaya çıktık.
Uzun vakittir kriminalize edilen ve esasen siyasetin daimi alanı olan sokakları geri almaya, Twitter akışından öteki meydan görmemiş bir kuşağa meydanları göstermeye, menfaat telaşıyla söylenmeyenleri söylemeye, mikrofonla konuşan kadro elbiseli siyaset esnafına bakmadan da binlerce beşerle bir ortaya gelebileceğimizi hatırlatmaya çıktık. Biz “miting alanında” toplanmadık. Sokakta, meydanda, direnişte, gayrette toplandık.
Rejim, 20 yıldır uyuşuk muhalefetin çizgisinden biraz olsun ayrışabilen Ekrem İmamoğlu’nu rehin alıp başkalarını dışarıda bırakırken muhalefet liderliğinin beceriksizliğine güveniyor. Rejimin kendine güvenmediği (ve daha evvel deneyip yenildiği) tek senaryo sokağa çıkmış öfkeli bir halk. Hepimizi sindirmeye ve bastırmaya yetecek ne kelepçeleri ne de polisleri var. Biz zeki, çevik ve ahlaklı bir direniş sergilediğimiz sürece onlar istediklerini alamazlar.
Fakat CHP sokağı “protokol” ve “miting alanı” diye ayırmayı sürdürürse kimsenin tanımadığı siyaset esnafına yol açmak için öfkeli aksiyoncuları itip kakarsa, Özgür Özel İmamoğlu’nun ismini anmadığı hiçbir cümlede kalabalığı heyecanlandıramayan uzun ve bayat bir konuşma yaparsa, “Özgür konuşma, Vatan’a götür” sloganlarına karşın kalabalığı dağıtırsa rejim istediğini alır. Özgür Özel’in niyetinde kötülük aramıyorum ancak boncuk da bulamıyorum.
Önerim şu: Biz önümüzdeki günlerde de direnmeye devam edeceğiz. Özgür Özel’in de direnişimize katılmaya pek doğal hakkı var. Yalnız bundan sonra gerilerde takılırsa biz Cumhuriyet’i de İmamoğlu’nu da savunuruz. Yolumuza çıkmayınız.
Size gereksinimimiz var. Buraya kadar geldiyseniz, hatırlatmak boynumuzun borcu. Ülkemizde herkesin malumu olan şiddetli şartlarda, elimizden geldiğince nitelikli yayıncılık yapmanın imkanlarını araştırıyoruz. Güvenilirliğini gittikçe yitiren medya alanında hâlâ güzel işler çıkarılabileceğini kanıtlamak ve eleştirel düşünme alışkanlığını müşterek bir bedele dönüştürmek istiyoruz.
Bağımsız yayıncılığı desteklemeniz bizim için çok kıymetli. vessaire’nin dağıtımının sürekliliğinin sağlanmasında ve daha geniş kısımlara ulaşmasında okurlarımızın üstlendiği sorumluluk özel bir mana taşıyor. İmkanınız varsa, vessaire’yi desteklemek için vessaire ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
